Op 3 september 2004 trof Guiseppe Nicolich een verdacht pakketje aan onder zijn auto. Hij kreeg de schrik van zijn leven en haalde de politie erbij. Misschien ten onrechte, want tot op de dag van heden is niet duidelijk of het echt om een explosief ging, zoals de politie in Houten vermoedde.

In plaats van dat men zich zorgen maakte over de veiligheid van het gezin Nicolich, werd er op 23 september 2004 een bewonersavond belegd over de veiligheid in de buurt. Voor enkele bewoners was dat de gelegenheid om zich over het gezin Nicolich te beklagen, dat sinds 31 januari 2003 een woning huurde in Houten van de AWH.

In het verslag van de bewonersavond staat: “Bij de politie zijn in de afgelopen anderhalf jaar weinig klachten over de familie binnen gekomen.” En: “Zowel de politie als de AWH geven aan nauwelijks klachten te hebben ontvangen vanuit de buurt.” “Op basis van het huidige dossier kan de familie niet uit hun huis verwijderd worden.”

Opmerkelijk is dat Nicolich, nadat het verdachte pakketje onder zijn auto werd aangetroffen, niet beschouwd werd als lijdend voorwerp, maar als boosdoener. De vraag werd niet gesteld wat er gedaan kon worden om de veiligheid van Nicolich te verzekeren, de vraag werd gesteld of de familie Nicolich niet kon vertrekken.

Op 5 september 2006 verzocht de woningbouwvereniging de rechtbank de huurovereenkomst te mogen ontbinden. In de dagvaarding staat: “Al vrij snel na aanvang van de huurovereenkomst moest AWH Nicolich op 19 augustus 2003 aanspreken vanwege allerlei overlastklachten door Nicolich c.s., inwonenden of hun bezoek (…) Deze brief is gestuurd nadat AWH vele klachten had ontvangen omtrent overlast.”

Wat in de dagvaarding staat wijkt sterk af van wat de politie en de AWH op de bewonersavond van 23 september 2004 lieten weten, namelijk dat er nauwelijks klachten waren ontvangen vanuit de buurt.

Van 31 januari 2003 t/m 5 december 2006 zou het gaan om in totaal zeven overlastmeldingen. De meeste daarvan dateren van ná het voorval van het aangetroffen verdachte pakketje (3 september 2004). Het is dus aannemelijk dat die overlastmeldingen gedaan werden omdat de melders zich niet veilig voelden in de buurt van iemand op wie mogelijk een aanslag werd beraamd en niet omdat er echt sprake was van overlast. Vóór de vondst van het verdachte pakketje was er volgens de politie en de AWH immers nauwelijks sprake van klachten.

De rechtbank vond het niet nodig de (anonieme) overlastmeldingen te onderzoeken of daar bewijs van te verlangen. Dat de AWH beweerde dat er overlastmeldingen waren, was voor de rechtbank genoeg om het verzoek om de huurovereenkomst te ontbinden in te willigen.

De naaste buren van Nicolich ter linker zijde en 16 andere buren hebben verklaard geen overlast van Nicolich te hebben ondervonden. Dat is bij de rechtbank door de advocaat van Nicolich aangevoerd, maar de rechtbank vond het niet nodig deze buurtbewoners op te doen roepen of als getuigen toe te laten.

Het is zeer de vraag of de rechtbank met de beëindiging van huurovereenkomt zou hebben ingestemd als Nicolich geen Nicolich zou heten en geen zigeuner was, maar gewoon meneer Jansen en blonde hollander.

Dombudsman