donderdag 24 mei 2012
Versie 3.00
Webcam Overzicht
Utrechts gedicht van Gerrit Komrij
Gepubliceerd: 2008-09-28
door: Stadsredactie WdH
Komrij, Hermkens, Wolfsen en Juffermans.
Onder grote belangstelling werd zaterdag in kunsthandel Juffermans een door Gerrit Komrij geschreven gedicht over de stad aangeboden aan burgemeester Wolfsen. Het gedicht, Gedicht zonder Dom, werd speciaal geschreven bij de nieuwste litho van Jeroen Hermkens: Zicht op het Servaasbolwerk.
Nadat Gerrit Komrij het gedicht had voorgedragen kreeg Aleid Wolfsen uit handen van Jan Juffermans het gedicht aangeboden met de boodschap dat het nu van de stad Utrecht is. In kunsthandel Juffermans is tot en met 18 oktober een expositie van het werk van Jeroen Hermkens ingericht. De litho is gedrukt in een oplage van 80 stuks.
Gedicht zonder Dom
In Utrecht zit een gekke stad verborgen
Die er niet uit wil. Soms verraadt ze iets,
Gewoon maar op een doordeweekse morgen
Of in een lichtval. Meestal is er niets.
Het sleutelwoord is grijs. Het zonlicht staakt.
De nevel danst door kelders, steeg en nis
En straten waar het altijd zondag is.
Een knooppunt, lelijk in de knoop geraakt.
De stank en dat verdomde carrilion!
Maar soms ontsnapt er lucht uit de ballon
En wordt de stad een stad om lief te hebben.
Steenklomp krijgt kleur. Het net van spinnenwebben
Wordt zelf een hersenspinsel. In de gracht
Drijft op een baar de prins die op me wacht
Gerrit Komrij
Onder grote belangstelling werd zaterdag in kunsthandel Juffermans een door Gerrit Komrij geschreven gedicht over de stad aangeboden aan burgemeester Wolfsen. Het gedicht, Gedicht zonder Dom, werd speciaal geschreven bij de nieuwste litho van Jeroen Hermkens: Zicht op het Servaasbolwerk.
Nadat Gerrit Komrij het gedicht had voorgedragen kreeg Aleid Wolfsen uit handen van Jan Juffermans het gedicht aangeboden met de boodschap dat het nu van de stad Utrecht is. In kunsthandel Juffermans is tot en met 18 oktober een expositie van het werk van Jeroen Hermkens ingericht. De litho is gedrukt in een oplage van 80 stuks.
Gedicht zonder Dom
In Utrecht zit een gekke stad verborgen
Die er niet uit wil. Soms verraadt ze iets,
Gewoon maar op een doordeweekse morgen
Of in een lichtval. Meestal is er niets.
Het sleutelwoord is grijs. Het zonlicht staakt.
De nevel danst door kelders, steeg en nis
En straten waar het altijd zondag is.
Een knooppunt, lelijk in de knoop geraakt.
De stank en dat verdomde carrilion!
Maar soms ontsnapt er lucht uit de ballon
En wordt de stad een stad om lief te hebben.
Steenklomp krijgt kleur. Het net van spinnenwebben
Wordt zelf een hersenspinsel. In de gracht
Drijft op een baar de prins die op me wacht
Gerrit Komrij
|
