vrijdag 25 mei 2012
Versie 3.00
Webcam Overzicht
Utrecht viert 887e verjaardag met vlaggen en taart
Gepubliceerd: 2009-06-02
door: Stadsredactie WdH
Guus van den Hout (Catharijne Convent, links) en Rob van der Hilst (cultuurlobbyist, rechts), snijden de Utrechtse verjaardagstaart aan. De derde initiatiefnemer Saskis van Dockum, ontbreekt.
Utrecht ‘viert’ vandaag dat het in 1122 stadsrechten kreeg. Daarom zijn de vlaggen op de Domtoren en het stadhuis in top gehesen. Vandaag, woensdag en donderdag zijn er meerdere activiteiten georganiseerd in het kader van de Utrechtse ‘stadsdag’. De initiatiefnemers sneden een verjaarstaart aan in het Catharijneconvent.
De Utrechtse gemeenteraad stemde onlangs in met een motie van Leefbaar Utrecht om 2 juni voortaan te vieren dat Utrecht in 1122 op die dag stadsrechten kreeg. In 2022 moet dat uitmonden in een groot feest ter gelegenheid van 900 jaar Utrecht.
Op de homepage van Allesoverutrecht staat rechtsboven een banner van de organisatie van de stadsdag die verwijst naar de website en het programma.
Op maandag 2 juni 1122 werden in Paleis Lofen aan het huidige Domplein door keizer Hendrik V twee oorkonden ondertekend. Hierin werden de stadsrechten van de Utrechters vastgelegd.
De Utrechtse bisschop Godebald had zich bij de burgers niet echt geliefd gemaakt. Hij startte enkele grote projecten die veel geld kostten en waarvoor Utrechters hard moesten werken. Voorbeelden hiervan zijn de ontginning van de veengronden in het Kromme Rijngebied en de aanleg van een Dam in de Kromme Rijn. Om te voorkomen dat daardoor de stad Utrecht onbereikbaar werd voor schepen van de Rijn, maakte hij een plan om een acht kilometer lang kanaal te graven van Utrecht naar de Hollandse IJssel bij ’t Gein. We kennen het nu als Vaartse Rijn. Toen Godebald van plan was om de Utrechters hier stevig voor te laten betalen, morde het volk.
Keizer Hendrik V resideerde op dat moment in paleis Lofen. Van dit paleis zijn nog resten uit de 11de eeuw te zien in de kelders van de huizen tussen het Domplein en de Vismarkt, onder meer in de kelder van café Het Weeshuis. Vermoedelijk heeft hij willen bemiddelen tussen burgers en bisschop. Het liep anders.
Kort na Pinksteren vielen dienstmannen van de Utrechtse bisschop de keizerlijke hovelingen aan. De Utrechtse inwoners schoten de keizer te hulp en wonnen de gezamenlijke strijd. Wegens vermeende medeplichtigheid aan de aanval werd bisschop Godebald gevangengezet. Hij kwam vrij door een enorme som losgeld te betalen. En hij werd bovendien door de keizer gedwongen om de Utrechters rechten te geven.
De rechten die Godebald in 1122 onder dwang aan alle inwoners van Utrecht, Muiden en omgeving moest verlenen, werden door keizer Hendrik schriftelijk bekrachtigd in twee oorkonden met zegel. In die ‘charters’ bepaalde de keizer ook dat iedereen die meehielp met de aanleg van de stadswal geen tol hoefde te betalen wanneer ze in Utrecht spullen op de markt kwamen brengen. In de oorkonden staat niet precies welke voorrechten de keizer aan de Utrechters geeft. Waarschijnlijk gaat het om het recht om een stadswal te bouwen, een eigen rechtbank te hebben en de afschaffing van belasting die Utrechters aan de bisschop moesten betalen. (Bron: Het Utrechts Archief).
Stuur dit bericht door!
Utrecht ‘viert’ vandaag dat het in 1122 stadsrechten kreeg. Daarom zijn de vlaggen op de Domtoren en het stadhuis in top gehesen. Vandaag, woensdag en donderdag zijn er meerdere activiteiten georganiseerd in het kader van de Utrechtse ‘stadsdag’. De initiatiefnemers sneden een verjaarstaart aan in het Catharijneconvent.
De Utrechtse gemeenteraad stemde onlangs in met een motie van Leefbaar Utrecht om 2 juni voortaan te vieren dat Utrecht in 1122 op die dag stadsrechten kreeg. In 2022 moet dat uitmonden in een groot feest ter gelegenheid van 900 jaar Utrecht.
Op de homepage van Allesoverutrecht staat rechtsboven een banner van de organisatie van de stadsdag die verwijst naar de website en het programma.
Op maandag 2 juni 1122 werden in Paleis Lofen aan het huidige Domplein door keizer Hendrik V twee oorkonden ondertekend. Hierin werden de stadsrechten van de Utrechters vastgelegd.
De Utrechtse bisschop Godebald had zich bij de burgers niet echt geliefd gemaakt. Hij startte enkele grote projecten die veel geld kostten en waarvoor Utrechters hard moesten werken. Voorbeelden hiervan zijn de ontginning van de veengronden in het Kromme Rijngebied en de aanleg van een Dam in de Kromme Rijn. Om te voorkomen dat daardoor de stad Utrecht onbereikbaar werd voor schepen van de Rijn, maakte hij een plan om een acht kilometer lang kanaal te graven van Utrecht naar de Hollandse IJssel bij ’t Gein. We kennen het nu als Vaartse Rijn. Toen Godebald van plan was om de Utrechters hier stevig voor te laten betalen, morde het volk.
Keizer Hendrik V resideerde op dat moment in paleis Lofen. Van dit paleis zijn nog resten uit de 11de eeuw te zien in de kelders van de huizen tussen het Domplein en de Vismarkt, onder meer in de kelder van café Het Weeshuis. Vermoedelijk heeft hij willen bemiddelen tussen burgers en bisschop. Het liep anders.
Kort na Pinksteren vielen dienstmannen van de Utrechtse bisschop de keizerlijke hovelingen aan. De Utrechtse inwoners schoten de keizer te hulp en wonnen de gezamenlijke strijd. Wegens vermeende medeplichtigheid aan de aanval werd bisschop Godebald gevangengezet. Hij kwam vrij door een enorme som losgeld te betalen. En hij werd bovendien door de keizer gedwongen om de Utrechters rechten te geven.
De rechten die Godebald in 1122 onder dwang aan alle inwoners van Utrecht, Muiden en omgeving moest verlenen, werden door keizer Hendrik schriftelijk bekrachtigd in twee oorkonden met zegel. In die ‘charters’ bepaalde de keizer ook dat iedereen die meehielp met de aanleg van de stadswal geen tol hoefde te betalen wanneer ze in Utrecht spullen op de markt kwamen brengen. In de oorkonden staat niet precies welke voorrechten de keizer aan de Utrechters geeft. Waarschijnlijk gaat het om het recht om een stadswal te bouwen, een eigen rechtbank te hebben en de afschaffing van belasting die Utrechters aan de bisschop moesten betalen. (Bron: Het Utrechts Archief).
Stuur dit bericht door!
|
|
|
