Als kind was ik al doodsbang voor clowns. In het circus klapte ik met enthousiasme voor een roedel dwergpoedels dat met zweepslagen door brandende hoepels werd gejaagd, maar als de clowns in zicht kwamen keek ik niet meer. Alleen gluurde ik zo nu en dan even door de oogleden om te zien of ze de piste alweer verlaten hadden. Aan de muur van de slaapkamer van mijn vriendje Gijs, hing een poster van een clown. Zonder het toentertijd te durven zeggen was die clown de reden dat ik niet meer bij Gijs wilde spelen. Dertig jaar later zag ik het originele schilderij van die poster. Op een Picasso tentoonstelling. Mijn smaak niet, dat akelige kunstwerk. Het clownloze werk van Picasso is adembenemend trouwens. Pas na jaren, toen me opviel dat het in alle thrillers met een vleugje Stephen King sterft van de griezelige clowns, besefte ik dat de wereld vergeven is van mensen met clownvrees. Omdat ik me bewust ben van mijn diepe angst en de daaraan als vanzelf gekoppelde peilloze afkeer van clowns, probeer ik bewust om extra mild te zijn voor de mensen die er zelf ook niks aan doen kunnen, maar die dus wel een enigszins clownesk hoofd bezitten. Ondanks deze zelfgekozen opdracht tot zachtmoedigheid zeg ik haast automatisch nee als Diederik Samsom ja wil horen en nee als hij een begeesterd pleidooi voor ja houdt. Is het pure mazzel dat elk standpunt dat haaks staat op dat van Diederik altijd het verstandigste is? Het hoofd van Michaël Zeeman ken ik niet anders dan van foto’s waarop hij, indien lachend gefotografeerd, helaas iets clownachtigs heeft. Sinds ik geen boeken meer aanschaf die niet eerst grondig door deze literatuurcriticus zijn afgekraakt, heb ik me er aan geen een meer bekocht gevoeld! Het zou de beleggingsdeskundige van De Pers al lang opgevallen moeten zijn dat de gestadige opmars van de aandelen Burger King, en de daaraan gekoppelde waardevermindering van haar grootste concurrent, gelijk begon nadat ze bij Mc Donald besloten om clown Ronald tot blikvanger van hun voedsel te maken. En is er in ziekenhuizen al een verband gezocht tussen onverklaarbare sterfgevallen en spontane bezoeken van cliniclowns? Let op, ik ben niet bezig met een slinks pleidooi voor een clownloze wereld, dan wel een beperkt clownverbod. Integendeel! Ik zou graag dolgraag willen dat alle clowns die in vermomming onder ons zijn hun ware gezicht laten zien.

Henk Westbroek