De rij mensen die door de controle op Schiphol wil, is aan de lange kant. Geeft niks want ik ben zelf aan de vroege kant. Ik maak mijn zakken leeg, doe mijn broekriem af en deponeer alles in het bakje dat via de lopende band door het röntgenapparaat heen moet. Deze eerste horde neem ik moeiteloos. Het poortje waar ik daarna doorheen moet, laat met een fluittoon weten dat ik wellicht een handgranaat heb ingeslikt of stiekem een repeteergeweer op mijn lijf verborgen hou. Ik steek geroutineerd mijn handen in de lucht waarna een geüniformeerde mijnheer tot lichaamsinspectie overgaat. “Ben je eindelijk door de mand gevallen?” hoor ik mijn buurvrouw zeggen die achter me blijkt te staan. “Dat moet jij zeggen.” zeg ik terwijl ik op haar zwangere buik wijs. “Vind je zelf ook niet dat je deze reis net iets te veel bolletjes geslikt hebt? Is het trouwens niet bloedlink om te vliegen als …..” Ik word onderbroken door een beveiligingsbeambte die me sommeert de bolletjesopmerking niet te herhalen omdat ik anders direct gearresteerd zal worden. ”We zijn bevriend,” zegt mijn buurvrouw, "en zelfs als we dat niet waren had ik niks kwaads in die opmerking gehoord.” Mijn buurvrouw wordt nu ook bevolen haar mond dicht te houden omdat ze anders eveneens apart genomen zal worden en daardoor in ieder geval haar vlucht zal missen. Ik heb nooit eerder een beveiligingsbeambte een narcosebeuk willen geven, maar op dit moment besefte ik dat er voor alles een eerste keer is. De beveiliger vraagt me of ik doof ben omdat ik op zijn sommatie niet gereageerd heb. Dat ontken ik. En voeg er de vraag aan toe of de beambte wellicht slechtziend is omdat ik tenslotte instemmend knikte toen hij van me eiste dat ik mijn bolletjesopmerking niet herhalen zou. De beveiligingsbeambte geeft me gelijk de 'allerlaatste' waarschuwing. “U maakt me nu erg nerveus,” zeg ik, “en omdat ik een milde vorm van Gilles de la Tourette heb, dat is trouwens de vloekziekte en geen lid van El Quaida, moet u me niet kwalijk nemen als er zo - ongewild vanzelfsprekend - akelige woorden uit mijn mond floepen." Ik mag gelijk doorlopen en krijg een idee voor een quiz. Drie doodgewone kandidaten met doodgewone vragen die gesteld worden - hier komt de vondst - door een presentatrice met supergrote borsten én Gilles de la Tourette.

Henk Westbroek