Eindelijk, er is weer een beetje reuring in de tent aan deze zijde van het kanaal. Voor binnenstedelingen (hetgeen ik zelf ook lang ben geweest): ‘deze’ zijde van het kanaal is de westkant, Leidsche Rijn. Nog steeds een stadsdeel waar ik samen met mijn vrouw, twee zonen, kat, cavia en vier goudvissen, graag woon. En dat al bijna een decennium. En het rare is: het blijft aan veel mensen die deze zijde van het kanaal mijden als de pest, lastig uit te leggen dat het hier goed toeven is. Nog steeds ontmoet ik vieze gezichten als ik de schone kanten van de nieuwbouw onder de aandacht breng. Dan is het leuk om met studenten te spreken.

Afgelopen week was een heel roedel aankomende architecten en stedenbouwers voor 24 uur opgesloten in de Paperdome (dat gebouw kent u vast, anders snel gaan kijken, want het is ook bijna weer weg), in de slagschaduw van snel vorderende landtunnel van de A2. Ze moesten een deel van Leidsche Rijn Centrum opnieuw ontwerpen. Als studieopdracht. Supervisor Jo Coenen zou de plannen beoordelen. De studenten vonden het helemaal te gek, waanzinnig gaaf, dat Utrecht in zo’n korte tijd zo’n groot stadsdeel aan het bouwen is. Waarom dat niet veel vaker nationaal onder de aandacht wordt gebracht. Maar ja, denk ik dan. Als de bestaande stad al een vies gezicht trekt als er over Leidsche Rijn wordt gesproken...

Ik zal blijven uitdragen dat het goed is wat er aan deze kant van het kanaal gebeurt. Al word ik daar regelmatig in beproefd. Maar dan is er gelukkig weer die reuring, waarmee ik begon. Een groepje Leidsche Rijners is opgestaan om bezwaar te maken tegen de kap van honderden volwassen bomen in het nieuw te bouwen wijkje Grauwaart. En, daar werd ik vrolijk van.

Vrolijk van zoveel passie en betrokkenheid om de leefomgeving leefbaar te houden. Van het plannetje Grauwaart schieten mij ook de tranen in de ogen. Veel teveel woningen op een veel te klein stukje. Er wordt amper rekening gehouden met bestaande elementen als bomen en de eeuwenoude loop van de Oude Rijn. Kappen die zooi, dempen die rommel! Het zou verboden moeten worden, die tekentafelstedenbouw. Het is ook niet meer uit te leggen. We worden van staatswege de hele dag geïndoctrineerd dat we de auto moeten laten staan, dat we zuinig moeten zijn met energie, spaarlampen moeten kopen. Dat we als burgers feitelijk de aarde aan het vernielen zijn.

Maar er is niemand die tegen een gemeente zegt: ben je helemaal belazerd om honderden volwassen bomen om te zagen voor een paar suffe rijtjeshuizen! Dat die schoen wringt, ziet iedereen. Wel wijzen naar die ‘smerige’ regimes rond de evenaar die oerbos omzagen, maar wee degene die aangeeft dat wij geen haar beter zijn. Ik ben niet tegen het bouwen van woningen alhier. Maar ik ben er erg voor om dat elegant te doen, creatief zoeken naar mogelijkheden om bestaand groen in te passen. Niet alles op een hoop schuiven en dan van die lullige aangeharkte plekjes bedenken. Nogmaals, ik ben geen actievoerder maar wel blij met deze buurtgenoten!

Wouter de Heus