Eindelijk heb ik me weer vreselijk kunnen ergeren over politieke zaken in Utrecht. Dit keer niet over ons stadsbestuur. Althans, het vuiltje over de verkeerde gunning van de ‘Bibliotheek ++’ is nog lang niet weggewerkt. Maar die bittere pil voor wethouder Harm Janssen komt volgende week wel aan de orde. Trouwens, de rekenfout waardoor Rapp+Rapp werd onthoofd, werd sowieso gemaakt bij het gemeentelijk bureau aanbesteding, dat weer onder wethouder Giesberts ressorteert. Ai, het politieke seizoen moet nog beginnen en een van de afdelingen van Giesberts begaat een blunder. Alsof ze het erom doen

Maar pas echt ergerde ik me aan onze commissaris van de Koningin, CDA’er Roel Robbertsen. Vroeger was je nog gewoon commissaris DER Koningin. Ik vrees dat we in die tijd meer gezaghebbender mensen op dat pluche hadden dan met zo’n moderne aanduiding. De heer Robbertsen probeert de partijen, die vechten om de macht in onze provincie te helpen. Hij koos voor de pragmatische en bestuurlijk alom misbruikte ‘vooruitvecht’-methode: het inzetten van een onafhankelijke derde. Een soort mediation goeroe en bemiddelaar ineen. Nota bene een oud LPF’er

Maar goed, het is natuurlijk te treurig voor woorden dat onze provinciale volksvertegenwoordigers niet zelfstandig tot een oplossing kunnen komen. Ze zouden zich collectief de ogen uit de kop horen te schamen, maar onze Roel doet er nog een schepje bovenop. Deze CvdK (de aanduiding Cdk is slechts voorbehouden aan voorgangers als Graaf Schimmelpenninck, Graaf van Lynden van Sandenburg, Ridder van Rosenthal en Jonkheer Pieter Beelaerts van Blokland) pleit voor de mogelijkheid van nieuwe verkiezingen Echt waar, dat riep hij voor de camera van onze collega’s van RTV Utrecht.

Mijn hemel, denk ik dan. Waar moeten we als burgers naar toe als we bestuurd worden door zulke mensen. Mensen die kennelijk de binding met de samenleving volledig kwijt zijn. Die denken dat er ook maar een normale burger rond loopt die de afgelopen weken in paniek is geraakt omdat het bestuur van de provincie rollebollend over straat gaat. Heer Robbertsen, kijk nog even naar de afgelopen opkomstcijfers bij provinciale verkiezingen. Kijk nog even naar de taken die u vroeger had, en die u nu heeft. Kijk even naar welke partijen de afgelopen decennia de provincie hebben bestuurd. Ik zou zeggen: roep dat rapaille naar uw kamer, gooi de zweep erover, laat ze het weinige dat er in de provincie nog te besturen is naar behoren doen, en bezin u daarna over uw positie. Verkiezingen voor de provincie zouden sowieso geschrapt moeten worden. Ik bedoel, de afgelopen acht verkiezingen maakten geen enkel verschil waar het de politieke verhoudingen in Utrecht betreft. Het is een rituele dans geworden, en dat is vrij ernstig in een democratie. Er is al amper draagvlak voor de stembusgang der provinciën, dus hol dat vierjaarlijkse fenomeen niet verder uit. Een bewoner in Utrecht heeft te maken met drie formele overheden en twee die doen alsof. Vijf bestuursorganen die over uw en mijn leven beslissen. Kan daar iemand alsjeblieft eens wat aan doen