woensdag 21 augustus 2019
Versie 3.00.0
  Dé click met Utrecht!


Aanmelden Mijn AOU

Van Muziekcentrum tot winkelgebouw en Muziekpaleis
Webcam Overzicht

Politiekpagina
Nieuwspagina
Meer nieuwspagina
Regio nieuwspagina
Opiniepagina
Variapagina



Utrègs studeren?
Column
Gepubliceerd: 2008-08-05
door: Tom Staal








Al een tijdje voel ik me een ouwe lul. Dat begon toen de eerste vrienden besloten te gaan trouwen. Later voelde ik me nog ouder aangezien iedereen om me heen kinderen ging uitpoepen. Dat deden voornamelijk de vrouwelijke vrienden, maar de mannen waren daar toch net zo debet aan. Nog later voelde ik me zowaar nog ouder, want ineens kwamen de echtscheidingen om de hoek kijken. Nu voel ik me pas echt oud, want inmiddels trouwen mijn vrienden voor de tweede keer. Bejaard ga ik me voelen als ze straks voor de tweede keer gaan scheiden. Ik lig bij de vrouwelijke studentes daarom ook niet meer zo goed in de markt en dat maakt je hoogbejaard.

Over studenten geschreven. Ze komen er weer aan. Duizenden studenten die in Utrecht komen wonen. Van harte welkom, maar gedraag je. Halverwege augustus is het ‘feest’ in de stad, de UIT-dagen maken de stad dan onveilig onder het mom van ‘kennismaking’. Vroeger vond ik dit alles prachtig, maar toen was ik ook nog jong. Het heette toen nog ‘de A- en B-dagen’ en dat duurde twee hele weken. Voor mij en mijn vrienden, matti’s hadden we toen nog niet, was het jachtseizoen geopend. Twee weken lang zuipen en elke nacht in een ander aftands studentenhuis slapen en de condooms, van hun ouders uit voorzorg meegekregen, gebruiken waar ze voor bedoeld waren. Ontelbaar veel hoogslapers heb ik gezien en ontelbare keren heb ik tijdens ‘de daad’ mijn kop gestoten door die bedden in de lucht.

Die tijd is voorbij. Ik heb een buikje, kleed me niet meer hip genoeg en kan niet meer zo goed tegen drank. De studentes vinden me te oud, en terecht. Dus ik vind ze niet meer aardig en wil eigenlijk dat ze opzouten. Vooral tijdens de UIT-dagen. Die zijn namelijk te triest voor woorden geworden. Het programma bestaat uit artiesten die het niveau van brugklas-schoolbandjes maar met moeite overstijgen, en verder kunnen de bleue studenten kennismaken met alle studentenverenigingen. Er worden kroegentochten georganiseerd en rare liedjes gezongen over soep met ballen of ballen met soep of zelfs soep zonder ballen, om over de ballen zonder soep maar te zwijgen. Dit alles heeft als gevolg dat de gemiddeld 18-jarigen, voor het eerst niet meer onder auspiciën van hun paps en mams, in de grote stad letterlijk én figuurlijk de weg kwijtraken, na drie te lauwe biertjes de grachten volkotsen en daklozen voor paal gaan zetten.

Volslagen respectloos, nul liefde voor deze stad, maar het ergst is nog: soms dragen ze nietsvermoedend een voetbalshirt van een club die speelt in een snelkookpan gelegen in een achterstandswijk van onze hoofdstad.

Daarom mijn verzoek aan alle aankomende studerende provincialen. De volgende zaken dient u aan te schaffen dan wel te doen:

• Seizoenkaart FC Utrecht
• Minimaal éé dichtbundel van Ingmar Heytze
• Cursus APU (Algemeen Plat Utregs)
• Abonnement Utrechts Nieuwsblad (oh nee, we hebben geen UN meer)
• 15 kilo Vockingworst (mag over één jaar verspreid worden)

Volgens mij wordt het tijd voor een Utrechtse inburgeringscursus. Daar sturen we onze burgervader dan ook direct heen, al was het maar om wat aan dat gekke accent van hem te doen.

© 2007-2012 AllesoverUtrecht