Klik hier voor een vergroting

Als ik niet in Utrecht zou wonen, en ik zou er als toerist rondlopen, dan zou ik de Twijnstraat aan de werf niet willen missen. Drie redelijk vindbare geheime toegangen. Er was nog een vierde. Een smalle steeg waar de ladders van een schilder uit de straat bewaard werden. Naast de ingang van de kleinste Albert Heijn die ik ooit gezien heb. Uit de tijd dat er nog geen Zweedse geldwolf aan de top stond. Er staat nu een hek voor de steeg.

Langs de werf is het prettig lopen, met nog steeds onverwachte ontdekkingen. Zou iedereen wel weten hoe mooi, hoe speciaal dit is, moet ik het niet verder vertellen?

Als je zo’n plekje kent in Parijs, stuur je je vrienden erlangs. Een kleine speurtocht met als beloning de ontdekking van een geweldig restaurant, onder het biljardcafé. De Stichtse Taveerne, maar met alleen een ingang aan de werf.
De meeste historische objecten zijn verdwenen, of gerestaureerd. De herinneringen aan arbeiders en huisvrouwen met witte schorten die de was buiten hangen, zijn vervangen door modern woongenot. Historische elementen worden nu trots getoond, afgewisseld door moderne prijswinnende architectuur. Waar wonen tot een kunst wordt verheven, daar waar het vroeger een kostbare gunst was.

De gracht zelf heeft zijn steentje bijgedragen aan het ontstaan van de oudste winkelstraat van Utrecht. Ideaal zo’n laad- en losplaats aan de achterkant. Hier en daar is nog aan de afgesleten kade te zien waar de duizenden vaten, kratten en kisten werden uit- of ingeladen.