Vrienden van mij uit de muziekwereld vertelden me onlangs dat wij er gekleurd op stonden. Die burgers die zich tegen de stationsplannen verzetten, zouden er de oorzaak van zijn dat Utrecht als cultuurstad naar de verdommenis gaat. Ik heb voorspeld dat het zo zou gaan. Wie zich tegen de stationsplannen durft te verzetten, zal door de plannenmakers als volksvijand worden afgeschilderd.
Hoe staat het eigenlijk met de plannen voor het Muziekpaleis? In juli 2008 hebben de burgers van Utrecht ‘zienswijzen’ mogen indienen naar aanleiding van het ontwerp-besluit. Een interessante vraag is: waarom werd dat ontwerp-besluit pas in juli 2008 voor het eerst ter visie gelegd? Precies: omdat de gemeente Utrecht verzuimd heeft om dat eerder te doen. Daar kunnen de insprekers dus niets aan doen.
Nadat een ontwerp-plan ter visie heeft gelegen, schrijft de gemeente een reactie op de ingediende zienswijzen en die worden behandeld in de raadscommissie. Tot op heden is het Muziekpaleis nog steeds niet geagendeerd voor de raadscommissie. Dat de gemeente aan een half jaar niet genoeg heeft om een reactie te bedenken op de in juli 2008 ingediende zienswijzen, ook daar kunnen de insprekers niets aan doen.
Stel dat de raadscommissie de zienswijzen met de beantwoording eind januari bespreekt, dan gaat het ontwerp-besluit naar de provincie voor een verklaring van geen bezwaar. De ervaring leert dat het dan een half jaar duurt voordat het college beslist om de vrijstelling/bouwvergunning te verlenen. We zitten dan in juli 2009. Pas dan krijgen de insprekers, als ze dat zouden willen, voor het eerst de gelegenheid om te proberen een stokje te steken voor de bouw van het Muziekpaleis.
Met andere woorden: het feit dat de gemeente pas in juli 2009 een besluit neemt om de bouwvergunning/vrijstelling te verlenen, valt de insprekers niet te verwijten. En wat hun natuurlijk ook niet te verwijten valt, is dat het muziekcentrum inmiddels al lang en breed is gesloopt en dat muziekliefhebbers naar de Rode Doos bij de A2 moeten, of kiezen voor het Concertgebouw in Amsterdam.
De gang van zaken rond het Muziekpaleis is een toonbeeld van chaotische en ondemocratische ‘planning’. Geen normaal mens zou op het idee komen om het oude muziekcentrum af te breken zolang er nog geen vergunning is om het nieuwe Muziekpaleis te bouwen. Als er bezwaar en beroep wordt ingesteld, is er geen sprake van dat de bouw in 2009 kan starten.
Een verstandig gemeentebestuur zou eerst de bouwvergunning/vrijstelling in orde hebben gebracht en pas als die onherroepelijk zou zijn geworden, het oude muziekcentrum zijn gaan slopen. Dan hadden wij in elk geval tot eind 2009 gewoon van het oude muziekcentrum gebruik kunnen blijven maken. Begin 2010 zijn er nieuwe verkiezingen. Dan heeft het huidige college niets anders tot stand gebracht dan grote kaalslag op het Vredenburg en het Smakkelaarsveld en dan zal er nog steeds geen onherroepelijk plan zijn om de boel weer op te bouwen. En dan zal ons incompetente gemeentebestuur natuurlijk weer met de beschuldigende vinger naar de kritische burgers wijzen.
Kees van Oosten