Bakfiets
Column
Gepubliceerd: 2008-07-24
door: Henk Westbroek
Ik woon in een buurt met veel jonge tweeverdieners, die net als veel jonge tweeverdieners graag kinderen verwekken. Kort op elkaar, want dan ben je er maar van af. Van het kindgericht verwekken bedoel ik, niet van de seks.
Mijn buurt is behalve kinderrijk ook vrij bakfietsrijk. De gewone fietsen die waren uitgerust met kinderzitjes, liggen namelijk sinds een paar jaar te roesten op de vuilnishoop van de geschiedenis. Het leuke van de mini-bakfietsmode is dat de kinderen die in de bak mogen dat fantastisch vinden. Logisch, in zo’n bakfietsbak zitten is altijd prettiger dan in een zitje aan het stuur van je moeders fiets te moeten hangen.
Behalve dat die bakfiets-trend prettig voor kinderen is, heeft zo’n ding ook zijn voordelen bij het halen van mega-grote hoeveelheden boodschappen. Luiers zijn bijvoorbeeld onophoudelijk in de aanbieding als je er maar twaalf dozen tegelijk van koopt. Aan de pluskant moet ik verder zeggen dat er bakfietsmodelletjes tussen zitten die met smaak ontworpen zijn. En er wordt nooit van dat akelige sinaasappelkistjeshout voor gebruikt, maar altijd van dat langzaam gerijpte Franse eiken, of teakhout met drie keurmerken van milieuvriendelijkheid.
De gezinnetjes die tot bakfietsaanschaf overgaan zijn dan ook leuke gezinnetjes, dus met een leuke vader en moeder die allebei hun best doen hun kinderen leuk op te voeden. Juist omdat bakfietsers aangename dus verstandige mensen zijn, begrijpen ze ook allemaal dat ze op de fietspaden hinderlijk aanwezig kunnen wezen. De helft kiest daarom vrijwillig voor de grote weg. Dat stimuleert automobilisten met ingebouwde haast (97 procent) tot scheldpartijen die ongeschikt zijn voor de minderjarige oortjes van bakzitters. Om die reden zou minister Rouwvoet van opvoeding zomaar een ‘mini-bakfiets-op-de–grote-weg-verbod’ kunnen invoeren. Op de andere helft van de bakfietsers - de helft die besloot om op de stoep te gaan rijden omdat het fietspad te smal is aangelegd - zou met lijfstraffen geëxperimenteerd kunnen worden. Mocht daar maatschappelijke weerstand tegen bestaan, dan zou ook inbeslagname en op kosten van de eigenaar verschepen naar de derde wereld, een reële optie zijn.
Maar misschien denk ik er morgen anders over; als de wond van de botsing met een op de stoep scheurende bakfiets niet langer meer bloedt. Omdat dit model bakfiets, de SUV, de PC Hooft- tractor van de fietsenwereld is, zou tegen betaling parkeren op een parkeerplaats morgen eigenlijk regel moeten worden.
|