zondag 15 september 2019
Versie 3.00.0
  Dé click met Utrecht!


Aanmelden Mijn AOU

Van Muziekcentrum tot winkelgebouw en Muziekpaleis
Webcam Overzicht

Politiekpagina
Nieuwspagina
Meer nieuwspagina
Regio nieuwspagina
Opiniepagina
Variapagina



Uit de kroeg gerookt
Column
Gepubliceerd: 2008-07-01
door: Tom Staal








Er mag in Nederland in de horeca niet meer gerookt worden. En dat valt me zwaar. Ik rook al meer dan 15 jaar en vooral naast een biertje smaakt die verfoeide peuk heerlijk. Ik loop één op één. Eén biertje, één peuk. Makkelijk na te rekenen bij thuiskomst hoeveel je gezopen hebt.

In restaurants vind ik het rookverbod goed, in een kroeg of een concertzaal vind ik het niet leuk. Het is toch verdomde lastig om Keith Richards een slof peuken non-stop te zien wegpaffen terwijl je zelf op een nicotinekauwgumpje mag gaan staan bijten.

Roken ís ook slecht, dat hoef ik niemand te vertellen. Het is schadelijk voor de mensen om je heen, maar het blijft de keuze van de niet-rokers om in de rook te gaan staan. Veel horecazaken hebben al lang een rokers- en een niet-rokersgedeelte. Dat was de perfecte gulden middenweg geweest.

Eerlijk is de overheid niet. Onder het mom van ‘de roker kost de staat veel geld’, wordt dit beleid gevoerd, maar dat is onzin. ‘Rokers leven korter’, staat er duidelijk op de pakjes, dus dat scheelt alleen maar geld. Een roker is gemiddeld vijf jaar eerder de pijp uit en die laatste jaren van iemands leven zijn de duurste. De door de staat betaalde kosten voor verpleeghuizen, ouwe-lullen-buurthuizen, scootmobielen en incontinentieslips vervallen hierdoor. Pure winst dus. Het meest oneerlijke is dat we mensen die vet en ongezond eten juist belonen met een laag btw-tarief van zes procent. Dat is schofterig, want die doelgroep kost de staat veel meer.

Er lopen in Nederland naar schatting 200.000 mensen rond die diabetes hebben zonder dat ze het weten, met als oorzaak overgewicht. Dat stimuleert de overheid gewoon door geen vettax te heffen en ook nog eens het lage btw-tarief te hanteren. Er is niemand bij de McDonalds die tegen een vette zeug zegt bij haar derde Big Mac: “Hey, nok daar eens mee, je vreet maar een salade”. Niemand die zegt tegen een tientonner: “Ga eens met je luie reet van die scooter af en pak de fiets”. Die mensen bezorgen misschien niet direct overlast aan omstanders zoals rokers dat doen, maar ze verpesten wel het straatbeeld, maken Nederland te vol en zorgen voor langere rijen bij de kassa. Naast me in de Galgenwaard zat een man zo dik, dat ik serieus heb geopperd de man twee seizoenkaarten te laten kopen. Hij was zeg maar zo dik, dat hij vroeger in de klas naast iederéén zat.

Dat mag dus allemaal wel, maar na het vliegtuig, de werkplek en de trein is nu de horeca de prooi van de anti-rooklobby. Een ziekenhuisdirecteur wilde zelfs roken in je eigen auto op het parkeerterrein van het hospitaal verbieden. Iets wat niet alleen volslagen krankjorum is, maar juridisch gezien volgens mij niet haalbaar. De auto is ‘eigen terrein’. Wellicht had de beste man iets teveel van de aan zichzelf verstrekte medicijntjes gesnoept.

Uiteindelijk verliezen de rokers. Om dat verlies te dragen ben ik maandag iets voor twaalven aan de bar gaan zitten met een sigaar, een pijp en een sigaret, gecombineerd met een glas malt whisky, dat mag nog wel gelukkig. Ondertussen neuriede ik het nummer ‘Gute Nacht Freunde’ van Reinhard Mey. Op mijn fietstocht naar huis bedacht ik me de voor- en nadelen; nooit meer stinkende kleren, nooit meer een droge strot, nooit meer tientallen gestolen aanstekers in je zak, nooit meer een mooie vrouw een vuurtje aanbieden, al rookt ze niet eens. Het einde van een tijdperk.

© 2007-2012 AllesoverUtrecht