Een jaar of vier geleden was ik in China. Veel Chinezen kunnen niet lezen vermoed ik, want in een paar grote steden zag ik geplakte posters waarop een stripverhaaltje van de overheid stond. Je zag op het eerste plaatje een vogeltje dat duidelijk zo ziek als de pest was, dan een zwik plaatjes waaruit bleek dat Chinezen maar ook andere mensen dodelijk ziek konden worden van die zieke vogels. Dan twee plaatjes waaruit ik begreep dat het zweet en de spuug van besmette mensen andere mensen ziek zou maken. Tot slot een plaatje dat vertelde dat het uit naam van de volksgezondheid daarom per onmiddellijk verboden was op de openbare weg te rochelen, dan wel te tuffen.

Voor de mensen die wel konden lezen stond boven het stripverhaal in vette letters SARS. Voorbeeldig gemotiveerd
overheidsbeleid. En het werkte, want je kon overal door de steden wandelen zonder een paar fluimen op je schoenen te krijgen. Chinezen hebben namelijk, als er geen Sars heerst, dezelfde gewoonte als voetballers op eredivisieniveau: om de tien meter lopen ze op de grond te spugen. Omdat het tuffen op de openbare weg steevast voorafgegaan wordt door een luidruchtige rochel, hoor je de fluimen weliswaar aankomen, maar ontwijken lukt niet altijd.

Dat heeft te maken heeft met de stadsdrukte in China en met de onbekwaamheid van vele spugers om fatsoenlijk te kunnen richten. Ik mocht het niet denken, maar ik deed het toch: ik was dolblij met die Sars in China. Om het wat filosofisch te formuleren: elk nadeel heeft zijn voordeel. Ik verafschuw het om op straat rochelende mensen tegen te komen. Begrijp me goed, zelfs aan de activiteiten op een modale rondvaartboot tijden de Gay Parade in Amsterdam stoor ik me geen seconde, maar als ze er bij gaan tuffen ga ik zowat over mijn nek.

Volgens mij is de laatste jaren in de westerse wereld het rochelen in het openbaar populairder aan het worden. Het kan ook zijn dat er nog net zoveel op straat gespuugd wordt als op het eind van de vorige eeuw, maar dat ik er nu alerter op ben.

Opvallend - en beaamd door twee onafhankelijke uitbaters van gespecialiseerde videotheken - is dat er in seksfilms een enorme spuugtendens is. De actie wordt tegenwoordig al in 50 procent van de gevallen aangekondigd door voorafgaand getuf op geslachtdelen en ….. bah!! Terwijl ik normaal gesproken niet spuug op een opwindende film.