donderdag 21 november 2019
Versie 3.00.0
  Dé click met Utrecht!


Aanmelden Mijn AOU

Van Muziekcentrum tot winkelgebouw en Muziekpaleis
Webcam Overzicht

Politiekpagina
Nieuwspagina
Meer nieuwspagina
Regio nieuwspagina
Opiniepagina
Variapagina



Amelisweerd en het Verdriet van ’82
Opinie
Gepubliceerd: 2008-06-20
door: Lezers






Door Marcel van den Tooren, lid van de raadsfractie van de Groep Mossel.

Op vrijdag 24 september 1982 komt aan twaalf jaar strijd voor het behoud van Amelisweerd en het tegenhouden van de aanleg van de A27 een einde. Terwijl de Vrienden van Amelisweerd in de rechtszaal bezig zijn de kap van 221 essen, 126 beuken, 125 eiken, 36 elzen, 29 iepen, 27 esdoorns, 18 populieren, negen berken, vier kastanjebomen en een sierkers tegen te houden, doen bulldozers en kettingzagen hun vernietigende werk. De grootstad en Amelisweerd zijn voorgoed van elkaar gescheiden. Tenminste, zo lijkt het op dat moment.

Met dit verdriet van ’82 werd niet alleen een prachtig stuk cultuurlandschap vernietigd maar kreeg ook het vertrouwen in de politiek en de overheid een dauw. Want terwijl uit een enquête onder de Nederlandse bevolking blijkt dat een meerderheid van de mensen tegen aanleg van de A27 is, terwijl de Utrechtse gemeenteraad in 1982 de aanleg afwijst en terwijl er zich dus nog gewoon een kort geding aan het afspelen is, gaat de rijksoverheid gewoon zijn gang.

De natuur is sterk. Ondanks de nabijheid van het voortjakkerende verkeer van de A27 heeft zich in Amelisweerd een bloeiende flora en fauna ontwikkeld. Een uniek stuk cultuur- en natuurlandschap dat zich niet gemakkelijk laat vergelijken met andere Nederlandse landgoederen.

De kracht en de schoonheid van de natuur in Amelisweerd wordt met de dag ernstiger verstoord door de toenemende takkenherrie, excuses voor mijn taal, van de alsmaar uitdijende verkeersstroom van de A27.

De mens en zijn autobezit vermenigvuldigen zich. Er zijn serieuze plannen om de A27 met een aantal rijstroken te verbreden.

Dit zijn de negatieve kanten van dit verhaal.

Laten we in kansen denken. Da’s modern en bekt lekker. Een kwart eeuw na het Verdriet van ’82 doet er zich een unieke gelegenheid voor.

De gemeente Utrecht is bezig met het ontwikkelen van een nieuw beheerplan voor de landgoederen Rhijnauwen, Oud-Amelisweerd en Nieuw-Amelisweerd. De eerste gedachtenspinsels laat zij vastleggen in het rapport ‘Noblesse oblige’. Met daarin de volgende passage: “De mogelijkheden voor het terugdringen van de A27 op Nieuw Amelisweerd d.m.v. overkluizing dient te worden onderzocht.

De Vrienden van Amelisweerd, door ‘Noblesse oblige’ wakker geschud uit hun winterslaap, stellen als aanbeveling in hun tegenrapport ‘Amelisweerd verdient meer’: “Een ambitieuze aanpak van de geluidshinder van de A27, zo mogelijk door afdichting van de ‘bak’ en andere verregaande geluidwerende maatregelen.”

We hebben anno 2008 een wethouder openbare ruimte en groen van GroenLinks, Robert Giesberts. In ‘Amelisweerd en Rhijnauwen, de geschiedenis, de acties, de natuur en de mensen’ van Henny van der Eng windt ook hij er geen doekjes om: “Het zou prachtig zijn als op termijn deze overlast (van de A27, MvdT) beperkt kan worden door bijvoorbeeld overkapping. Dat kost een berg geld, dat is duidelijk, maar je ziet dat de politiek in dit soort gevallen steeds meer accepteert dat er relatief dure oplossingen komen die natuur, landschap en milieu sparen, en dat zijn goede ontwikkelingen.”

De Groep Mossel houdt van Amelisweerd en Rhijnauwen. Maar dan zonder die herrie. Ik durf er vergif op in te nemen dat ditzelfde ook voor andere partijen geldt.

Deze vier ingrediënten vormen wat mij betreft de basis voor het wegpoetsen van de geluidsoverlast die het gevolg is van het Verdriet van ’82. De komende maanden en misschien wel jaren zal moeten blijken wat de intenties van bovengenoemde spelers waard zijn. Als we ons in Utrecht met zijn allen – bevolking, raad en college – richting de provincie en de nationale overheid sterk maken om de geluidshinder van de A27 daadwerkelijk serieus aan te pakken, kunnen we een heel eind komen.

Waar een wil is, is een weg.

© 2007-2012 AllesoverUtrecht