De voordelen van het verstrijken der jaren zijn gering. Je haar wordt grijs, je krijgt een ouwe kop, dat buikje wil niet meer helemaal verdwijnen en een potje voetballen op straat gaat steeds een beetje moeilijker. Een klein voordeel is dat een verloren voetbalwedstrijd minder indruk maakt dan voorheen.

Die smerige kopbal van Georges Grun op een voorzet van Eric Gerets tijdens de beslissingswedstrijd voor deelname aan de WK 1986 zal ik nooit vergeten. Vooral niet hoe in de heenwedstrijd in België Wim Kieft een rode kaart kreeg aangenaaid door de Duitser onder de Belgen: Franky Vercauteren!

Die vrije trap van Michel Platini, waarbij Ruud Krol stond te lullen met Hans van Breukelen, waardoor we de WK 1982 misliepen? Dat moment hakt er nog steeds heftig in. Ik kan de wedstrijd nog helemaal uittekenen, op die novemberavond van 1981 in Parijs. Dat we na een paar fijne potten de Rus niet konden belopen, ach, dat ben ik volgende week weer kwijt. Het oogde slap en tactisch slecht, dat wel.

Onze voorhoedespelers die achter de Russen aan moesten rennen, in plaats van andersom. Omdat Van Basten dacht zich niet op de geweldige voetballers van Guus te hoeven instellen. Echt Nederlands om je zo het kaas van het brood te laten eten. Maar goed, de impact is inmiddels minder dan die gemiste penalty van Van Basten in 1992 tegen de Denen, de vrije trap van Branco in 1994 tijdens de WK 1994 en het niet afmaken (waarom kreeg Van Hooijdonk geen pingel) van de halve finale van 1998 tegen weer Brazilië.

Alle oranje-meuk ligt inmiddels weer in de mottenballen. Die wordt over twee jaar weer opgediept door de kinderen als we naar Zuid-Afrika mogen. Althans, als we dat halen. Tot die tijd doen we het deze zomer met de Olympische Spelen. En ik heb er nu al zin in.

In Utrecht voel je het zomerreces al langzaam naderen. Politiek valt er weinig vuurwerk meer te verwachten als de gemeente geen al te vreemde fratsen uithaalt rond het starten van het hoger beroep in de zaak van de Majellaknoop. U weet wel, dat verkeersakkefietje met Stichting Ronduit Weg. En natuurlijk als er geen hommeles ontstaat omdat de gemeente in al haar wijsheid heeft besloten activist Kees van Oosten een kort geding aan de broek te naaien.

Volgens het stadsbestuur heeft Van Oosten drie ambtenaren onheus bejegend. Eigenlijk maar eentje. De andere twee werken al tijden ‘uurtje factuurtje’ voor u en mij. De stad was te laf om zelf een zaak te starten, maar liet de drie een civiele zaak aanspannen die de stad (lees wij met z’n allen) voor hen betaalt.

Net als u, houd ook ik van nette omgangsvormen. Wat dat betreft mag Kees van Oosten zijn teksten af en toe best eens redigeren. Maar dat er van ons geld een stel ZZP-ers wordt beschermd omdat hun jongeheer wat kort is, dat gaat mij een stukje te ver.

Wouter de Heus