Bij de woorden cultuur en panden word ik altijd wat wantrouwig. Zo ook bij de discussie over de bestemming van het postkantoor op de Neude. Allereerst is dat pand niet van de gemeente dus dat maakt het lastig er over te praten. Ik vind ook wel eens een huis erg mooi, maar dan is het niet te koop of ik kan het niet betalen.

Nu schijnt de gemeente stadslaboratoria in het leven te hebben geroepen waar terzakekundigen discussiëren over plannen en ontwikkelingen. Een schimmig geheel naar mijn bescheiden mening. Mensen die daaraan meedoen hebben altijd een belang, soms zelfs commercieel, en vaak connecties met de politiek. Ik hoef geen voorbeelden te verzinnen om aan te tonen dat zo soms beslag is gelegd op aantrekkelijk onroerend goed in de stad waar veel geld aan is, en nog wordt verdiend.

Nu staat prof. Giep Hagoort, die van het postkantoor een Europahuis wil maken boven alle verdenking. Hij is er al jaren mee bezig en dat op ideële gronden. Maar juist dan heb je figuren rond je zwermen met wat andere motieven. Hagoort c.s. vinden het nu te stil rond het postkantoor en manen de gemeente tot actie. Slechter kun je het niet doen natuurlijk.

Alle actie maakt een aankoop door de gemeente duurder en verder weg. De stilte is wat mij betreft een compliment. Ik neem aan dat b en w stille diplomatie bedrijft richting de KPN-top en net als voor het Louis Hartlooper Complex een A-B-C constructie in gedachten heeft. Dat wil zeggen gemeente koopt en verkoopt door met gewenste bestemming en functies aan een marktpartij. Ook daar kun je een culturele bestemming mee waarborgen. Volkomen controleerbaar door de gemeenteraad en op deze wijze hebben Jos Stelling, en trouwens ook Steef Schinkel met het Schiller Theater, een marktprijs moeten betalen voor hun panden. Niks geen gemeenschapsgeld. Dat zou naar deze laatsten ook niet terecht zijn.

Trouwens waarom zou de hogeschool of de universiteit het niet kopen. Die behoren tot de grootste onroerendgoedbezitters in de stad. Een broedplaats in de stad, sciencepark aan de Neude, startende (culturele) ondernemers, combinatie met collegezalen, een studielandschap en een mediatheek. Zelfs kun je er nog appartementen in maken voor studenten of internationale faculteitsleden. Voorkom Calabrische toestanden, laat je niet verleiden door de locale cultuurbonzen, wees transparant, daar hebben de Utrechters recht op!