De vakantie zit er helaas weer op. Onze kinderen hadden twee hele weken, veel andere scholen pakten het wat slimmer aan en deden het met een weekje. Die hebben tussen nu en de lange zomervakantie nog een week, terwijl onze kinderen nu in een ruk doormoeten tot de zomer.

Als ouder heb je hier overigens niets over te zeggen. Je moet het doen met wat je krijgt. Maar dat geldt met veel in het onderwijs. Vorige week kwam het bericht door dat 80 procent van de Utrechtse kindertjes les krijgen in lokalen waar de lucht niet okselfris is. Gewoon omdat we in dit land niet in staat zijn fatsoenlijke schoolgebouwen neer te zetten. Veel te warm en te weinig zuurstof! En wat doen we er aan? Hoegenaamd niets!

Ik word er redelijk moedeloos van dat we zo met de gezondheid van onze kinderen omgaan. Als ouder sta je ook met lege handen. Je kan slecht je kinderen thuishouden en nergens staat een sticker op een school dat daar wel frisse lucht voorhanden is. Bij de school van mijn kinderen - waar dit probleem erg groot was - is het ouders na vijf jaar gelukt de gemeente zover te krijgen wat aan de ernstigste problemen te doen. Vijf jaar is veel op het leven van een kind. Veel te veel.

Mijn oudste zoon kwam bijna dagelijks met spetterende koppijn thuis. De kinderen, ik schreef het vaker, kregen in hun ondergoed les. Ouders sleepten ventilatoren naar school als de temperatuur weer opliep. Wat ik nog het ergste vind is dat er niet geleerd wordt van ervaringen uit het verleden. Ieder onwaarschijnlijk duur nieuw schoolgebouw dat hier in Leidsche Rijn werd opgeleverd, kampte direct met hetzelfde probleem. De kindertjes die in Forum De Weide Wereld (Vleuterweide) naar het kinderdagverblijf gaan worden bijkans gekookt in hun bedjes tijdens het middagdutje.

Gelukkig duikt er in zo'n geval een wakker raadslid op de problemen en komt er ergens iemand voorzichtig in beweging om te `kijken' hoe er met wat kunstgrepen iets aan de ergste nood kan worden gedaan. We zullen zien of er werkelijk iets verbetert. Voor de rest is het pappen en nat houden. De gemeente wijst naar het Rijk dat er geen geld is om de problemen aan te pakken. Ja, daar zit je dan als Utrechts college. Kennelijk heeft het geen enkele zin dat de politieke constellatie in Utrecht bijna gelijk is als die in Den Haag.

Man, het lijkt me heerlijk om in zo'n geval met de dienstauto naar Den Haag te scheuren en een minister achter zijn bureau weg te rukken, in te laden en een paar uur in zo'n kinderbedje vast te binden. Kennelijk is het niet gebruikelijk om een partijgenoot flink aan te pakken. Of gebeurde het wel, maar zonder succes, en hoorden wij er niets van. Waar we ook nooit iets over horen is ouders die met riek en dorsvlegel optrekken naar het stadhuis. Tja, als dat al niet gebeurt, waarom zou een wethouder of een minister dan in beweging komen. Ik zou zeggen, ouders doe eens wat!

Wouter de Heus