Godfried Bomans portretteerde ooit een lijsttrekker die als verkiezingsleuze ‘voor geluk en welvaart’ had. Als zoon van een politicus bedoelde Bomans hiermee dat je daar natuurlijk niets tegen kon hebben. Tegelijkertijd was het kritiek van hem op de inhoudsloosheid en onmacht van de politiek.

Nu de sinterklaasinkopen en straks ongetwijfeld de kerstbestedingen een hoogtepunt bereiken schijnen we in een recessie te komen. Volgens mij is niet de kredietcrisis de oorzaak, maar een manifestje van Femke Halsema. Femke schreef een pamfletje onder de titel: “Geluk! Voorbij de hyperconsumptie, haast en hufterigheid.” Voorwaar, daar neemt Versace-Femke nogal wat hedendaagse maatschappelijke thema’s op de schop. Bij het woord hyper moet ik altijd aan de auteur zelf denken door haar geagiteerde woordvoering bij vermeend onrecht. Maar zij blijkt goed te kunnen voorspellen. Zij wil dat er minder gewerkt wordt en minder geconsumeerd. Als ik zo de kranten lees gaat dat de komende jaren ook vanzelf gebeuren.

Trouwens, het is best een moedig verhaaltje, want ze spaart zichzelf ook niet. Dat mag ik wel. Ze vindt zichzelf ook koopverslaafd, maar dan gooit de GroenLinks-politica het snel over een andere boeg. Het gaat haar vooral om minder ‘mechanische rotzooi’ Daar vallen uiteraard auto’s onder en stroomverslindende apparatuur. Fietsen en computers natuurlijk niet. Ze wil zelfs dat er meer speeltuinen, fietspaden en treinstations komen. Kortom, Femke maakt ons deelgenoot van haar eigen worsteling met de economie van het genoeg.

Bomans zag het destijds al goed. De politicus wil met een boodschap komen, maar hoe concreter hoe meer mensen er tegen kunnen zijn. Dan maar zo algemeen mogelijk maken. De titel van Femke dekt dan ook de inhoud niet. Ze vindt te veel, maar zegt te weinig. Daarentegen had ze het al geschreven voor de kredietcrisis uitbrak en die werd toch inderdaad veroorzaakt door hyperconsumptie en haast. Ik mag hopen dat zij haastig met een deel 2 komt waarin aangegeven wordt hoe wij groen kunnen consumeren en toch de economie op gang houden.