Als wethouder lanceerde ik het idee om als gemeente Utrecht een eigen discotheek te beginnen. En wel onder het stadhuis. Ik had er verschillende redenen voor. In de wijken kwam ik veel frustratie tegen onder keurige Marokkaanse jongens die aan de deur van Utrechtse discotheken met een flauwe smoes geweigerd werden; een vernederende ervaring. En ook om het jongste uitgaanspubliek, dat naar buiten de stad moet iets te bieden. En dat door de overheid netjes gecontroleerd. Prettig voor de ouders. Mo en Stella zijn naar de gemeentedisco op het stadhuis. Veilig en dichtbij. En als laatste laat je je als gemeente ook eens van een andere kant zien. Politiek dichter bij de discoganger.

Twijfel had ik over het schenken van alcohol. Na enig dubben vond ik dat het wel kon. Je moet tenslotte ook aan de exploitatie denken. Van cola en sapjes kon de gemeentedisco niet bestaan. Het idee is nooit verder gekomen dan mijn kamer in het stadhuis. Ik sprak erover met een paar discotheek-eigenaren. Die stonden er helemaal achter, maar het was niet uitvoerbaar. Zij verwachtten onmiddellijk gedoe bij de toegang en mogelijk incidenten op de Oudegracht. En zoiets is dodelijk voor je imago waardoor de clientèle wegblijft. En ik kon de vrees niet wegpraten dat de gemeenteraad zich zou inlaten met openingstijden, aantal multiculturele bezoekers, assortiment en muziekkeuze.

Dit verstofte plan kwam weer bij me op toen ik las dat er gemeenten zijn die een cannabiskwekerij willen beginnen en gemeentelijke coffeeshops willen exploiteren. Een stadskwekerij op het Smakkelaarsveld met een McBlow, stel ik me voor. Puntje van aandacht, valt dit onder volksgezondheid, openbare orde en veiligheid, jeugd, economische zaken of cultuur? Of misschien een wethouder wietzaken, dan ben je er uit. Nu de overheid ook bankier is geworden is bijvoorbeeld de stap naar een stadsbierbrouwerij ook een kleine. Koop Oudaen uit. Waarom geen gemeentelijk bordeel eigenlijk. Maar dan wil ik alsnog die discotheek onder het stadhuis.

Nog even over de vorige column. Vrouwenhandel en drugshandel zijn volgens mij even crimineel en veroorzaken beiden schade en overlast. Voor prostitutie is dat nu wel erkend, bij drugs kennelijk nog niet, getuige de liberalisering die veel gemeenten op dit punt willen, dat begrijp ik niet.