Hoe hard de financiële crisis uiteindelijk zal toeslaan: wie het weet mag het zeggen. En omdat dit mijn hoekje van de krant is, zeg ik er maar wat over. Ik denk dan de crisis hard en meedogenloos zal zijn. Hard voor de mensen die al op het financiële randje balanceren. Stel je hebt een tophypotheek en de huizenprijzen zakken 15 procent? Dan krijg je een ‘margincall’ van de bank aan je broek. In de kleine lettertjes van de hypotheek staat dat als de huiswaarde onder een bepaald percentage van de lening komt, je een deel van de hypotheek moet aflossen. Mochten de banken echt krap komen te zitten, zullen ze zich bedienen van deze overeenkomst en duiken groepen mensen een diep gat in. Ik mag lijden dat die banken terughoudend zullen zijn met het toepassen van deze ‘mogelijkheid’.

Dan de pensioenen. Voor de grap heb ik de waarde van mijn eigen pensioensvoorziening opgevraagd. Ik heb, als kleine zelfstandige, een eigen pensioenfonds. Het werd een macabere grap. Met veertig procent gedaald in een half jaar tijd. Nu moet ik nog een kwart eeuw buffelen, maar vakbroeders met eenzelfde pensioenpot als ik die deze maand zouden stoppen, is het een drama. Die moeten doorwerken tot de crisis voorbij is, anders wordt het bedelen geblazen. Het heeft mijn ogen geopend. Iedereen riep vorige eeuw: aandelen als pensioen is perfect, het gaat om een termijn van dertig jaar en dan zijn er geen risico’s. Klinkt leuk, tot er een crisis toeslaat op het moment dat je bijna aan stoppen toe bent. Ik ga mijn pensioenspotje derhalve anders inrichten.

Ik lees iedere week de persrol van de rechtbank. De laatste weken staan daar behoorlijk wat kleine winkeldiefstallen tussen waar het voedsel betreft. Een zeventiger uit een dorp aan de rand van deze provincie, ik noem geen namen, mag zich voor het hekje verdedigen waarom hij een reep chocolade wegnam. Kan het triester. Een andere persoon stal een bakje zalmsnippers. Tja mensen, het kan een kleptovismaan betreffen, maar wie weet is het geld echt op.

Deze week kwam het kabinet met de quickscan voedselbanken. Aj, denk ik dan, hoeveel van die voedselbanken zijn er over twee jaar? Of denk ik nu te somber. Nee hoor, ik denk realistisch. De autofabrieken in Amerika en Duitsland staan op springen, de woningbouwproductie - wethouder Harrie Bosch doet in Utrecht nog steeds of zijn neus bloedt - halveert naar de inschatting van projectontwikkelaars. De Postbank, ondanks hun lening van de staat van 10 miljard euro, trekt de kwartaalkredieten van iedereen in die een dag langer dan toegestaan zijn limiet heeft overschreden. Zo streng was men voorheen nooit. Dan volgde eerst een aanbieding voor extra krediet. Als de banken gaan schrapen is het goed mis.

Lekker verhaal. De overheden pompen kapitalen in de financiële instellingen, maar die weigeren het weer aan de particulier te lenen. Je krijgt er zin van om die rakkers definitief op te blazen door collectief spaargeld op te nemen. Gelukkig leveren stukjes over een crisis ook geld op!