donderdag 19 september 2019
Versie 3.00.0
  Dé click met Utrecht!


Aanmelden Mijn AOU

Van Muziekcentrum tot winkelgebouw en Muziekpaleis
Webcam Overzicht

Politiekpagina
Nieuwspagina
Meer nieuwspagina
Regio nieuwspagina
Opiniepagina
Variapagina



Goed werkgeverschap versus de teloorgang van Vredenburg
Door Mieke Peetoom
Gepubliceerd: 2008-10-01
door: Lezers






Mieke Peetoom is gemeenteraadslid voor Leefbaar Utrecht.

Burgemeester Wolfsen hield in de raadsvergadering van 25 september een fraai betoog over wat hij zag als goed werkgeverschap van de gemeente. Het ging hier over de financiële ondersteuning die de gemeente geeft aan de drie ambtenaren die door belangenbehartiger Kees van Oosten nogal hard zijn aangepakt en waar zij zich als ambtenaar alleen via een rechtszaak tegen konden verweren.

Ik heb er nog wel een voor de burgemeester! Goed werkgeverschap bij de gemeentelijke dienst Muziekcentrum Vredenburg. In de aanloop naar de verzelfstandiging van deze dienst, worden er keuzes gemaakt die absoluut niet getuigen van goed werkgeverschap. Niet voor de werknemers van deze dienst, maar ook niet voor de stad Utrecht zelf.

De stad die iets te enthousiast is ingestapt in wat ik “de rijdende Muziekpaleis-trein” noem. Als raadslid word je geacht je niet met de bedrijfsvoering van een gemeentelijke dienst te bemoeien, want het college is daarvoor verantwoordelijk en een ambtenaar kan zich (politiek gezien) niet verweren.

Dus wanneer wij als raadsleden een mening hebben over bijvoorbeeld (1) de programmering, (2) de publiciteit of (3) het gebouw Muziekcentrum Leidsche Rijn, is dat spitsroeden lopen. Alleen wanneer er grote tekorten ontstaan bij de jaarrekening en er weer extra geld bij moet, alleen dan mag de raad daar haar genoegen cq ongenoegen over ventileren. Dat een tekort altijd aangevuld wordt spreekt bijna vanzelf, maar we kunnen wel allemaal met onze vingertjes zwaaien…

Ik weet nog niet hoe zwaar een financieel verlies mag zijn, voordat niet alleen een verantwoordelijk directeur, maar ook een verantwoordelijk wethouder geacht wordt op te stappen. Het zijn dan wel geen Fortis-perikelen, maar hoe lang mag je als stadsbestuur de zich aaneenrijgende alarmerende signalen vanuit het personeel ontkennen, om aan het eind van de rit alsnog te moeten toegeven dat er iets behoorlijk mis is.

Vredenburg-directeur Ed de Haan zit inmiddels ziek thuis, opgebrand. In de krant lezen we dat er weer gezocht wordt naar een nieuwe interim-directeur en dan denk ik: “Goed werkgeverschap?!? Amehoela!!!”

Gaan we weer voor een tijdelijke directeur (die mogelijk weer niets weet van muziek, maar het een geweldige uitdaging vindt de organisatie te begeleiden naar verzelfstandiging en naar het prachtige Muziekpaleis?) of grijpen we de kans aan om ietwat te sleutelen aan het profiel, nu we toch op zoek moeten naar een (tijdelijke?) vervanger?

Utrecht krijgt een prachtig gebouw dat we als werktitel “Muziekpaleis” hebben meegegeven. Een gebouw waar veel in geïnvesteerd wordt, een gebouw waarin een muziekconcept moet worden gerealiseerd dat nog nergens in Europa is uitgewerkt. Maar dit college heeft duidelijk niet het besef om dit gigantische culturele project zodanig in te vullen dat er een goed gekwalificeerde directeur geworven wordt waar zowel het personeel als “de stad” haar vertrouwen aan kunnen geven.

Wanneer begrijpt de wethouder cultuur dat Utrecht juist NU een programmatisch zwaargewicht met een internationaal netwerk nodig heeft, om alle betrokkenen bij het Muziekcentrum van nu mee te nemen op de route naar het Muziekpaleis van 2012?

De gemeente wil in 2018 graag de Culturele Hoofdstad van Europa worden.

Die ambitie moeten we niet te vaak ter discussie stellen, want dat zal de nominatie eind 2012 zeker geen goed doen. Maar dat wordt ons wel erg moeilijk gemaakt, aangezien dit college twee van de drie culturele diensten gewoon niet op orde krijgt. Ondertussen wachten we ook nog op de beloofde nieuwe directeur van het Centraal Museum, die dit museum kan laten uitgroeien tot de vaandeldrager van het Museumkwartier.

Wanneer je niet met lef investeert in mensen op eenzelfde manier als dat er met lef geïnvesteerd wordt in gebouwen, zet ik grote vraagtekens bij zowel het “goede werkgeverschap” als de culturele ambities van dit college.

© 2007-2012 AllesoverUtrecht