woensdag 12 december 2018
Versie 3.00.0
  Dé click met Utrecht!


Aanmelden Mijn AOU

Van Muziekcentrum tot winkelgebouw en Muziekpaleis
Webcam Overzicht

Politiekpagina
Nieuwspagina
Meer nieuwspagina
Regio nieuwspagina
Opiniepagina
Variapagina



Marokkanen
Column
Gepubliceerd: 2008-10-14
door: Tom Staal








Het is de laatste tijd nogal vaak raak in ons land. Vooral de Marokkaanse gemeenschap moet het ontgelden. In Gouda reden de bussen tijdelijk niet door een bepaalde wijk. Reden: bedreigingen door Marokkaanse jongeren. In Gorinchem zette de Marokkaanse jeugd de boel in lichterlaaie en maakte vervolgens het blussen door brandweerlieden onmogelijk. Dit zijn slechts twee incidenten uit de eindeloze reeks. Utrecht draagt gelukkig ook een steentje bij.

De wijk Kanaleneiland presenteerde niet zo lang geleden cijfers waaruit bleek dat de criminaliteit was gedaald. Nu is Zuilen aan de beurt. Daar hebben de (voornamelijk oudere) Marokkaanse jongeren een lesbisch stelletje zodanig getreiterd dat de meisjes tijdelijk zijn ondergedoken, in afwachting van een nieuwe woning.

In kranten en op televisie klagen zogenaamde woordvoerders van de Islamitische en/of Marokkaanse gemeenschap aan de lopende band dat ze niet gerespecteerd worden, er geen voorzieningen zijn voor hun met scheve schaatsen rijdende jongeren, of dat het allemaal wel meevalt. Het valt de autochtone burger tamelijk zwaar een minderheid te respecteren die zélf geen enkele blijk van respect geeft ten aanzien van de samenleving waarvan het op volledig vrijwillige basis deel uitmaakt. Voor een groep individuen voorzieningen creëren, die vervolgens door diezelfde groep in de fik worden gezet, werkt nogal ontmoedigend. Ook is het verdomde lastig iemand die een ambulancebroeder met de dood bedreigt aardig te vinden. Elke willekeurige woordvoerder die dan beweert dat ‘het’ niet de Marokkaanse gemeenschap is, gooit slechts olie op het vuur.

Toch zit er een kern van waarheid in. In bovenstaande tekst komt zes keer het woord ‘Marokkaanse’ voor. Alle zes keren in een negatieve context. Het is niet zo vreemd als u, als lezer, zojuist een negatief beeld heeft gekregen van uw Marokkaanse buurtgenoten. Persoonlijk denk ik dat Marokkanen veel op voetbalsupporters lijken. In mijn favoriete stadion Nieuw Galgenwaard zitten tijdens een duel gemiddeld 20.000 toeschouwers. Hier zitten ongeveer driehonderd raddraaiers tussen, en misschien nog eens driehonderd meelopers. Bij de Marokkaanse gemeenschap is het niet anders. De kleine groep ‘kutmarokkaantjes’ verpest voor de rest.

Echter, dat het maar een klein groepje is, wil niet zeggen dat de Marokkaanse gemeenschap achterover kan leunen. Zij zou eindelijk eens afstand moeten doen van die kleine groep eikeltjes. Helaas zien we dat zelden tot nooit gebeuren. Ik heb nog nooit iemand met een baard en een jurk voor de televisie horen verklaren dat homofilie niet zijn ding is, maar dat het in de Westerse samenleving nu eenmaal gerespecteerd is. Voor de televisie gaan moslims vaak op bezoek bij hun Nederlandse buren, maar een bezoek aan een lesbisch stel is nog nooit vertoond. Terwijl dergelijke beelden waarschijnlijk meer begrip kunnen kweken.

In plaats van benadrukken dat bedreiging van een ambulancebroeder onacceptabel is en alle Marokkanen oproepen zich hiervan te distantiëren, riep de man op televisie dat dit de Marokkaanse gemeenschap niet aangerekend mocht worden. Dat is, politiek gezien, niet al te best gesproken. Mijn vader, ook allochtoon, zou zeggen: “Eerst nadenken voordat je je bek een douw geeft”.

Gelukkig gloort er hoop aan de horizon. Het gebeurt niet vaak, maar de gratis prutskrant Metro publiceerde onlangs zowaar een paginagroot, goed interview. De Utrechtse journalist Patrick Pouw voelde Abderrahman Farsi aan de tand, de nieuwe directeur van de Nederlandse Moslim Omroep (NMO). In het kort vond laatstgenoemde dat moslims niet zo moeten zeiken en de kansen die zij door dit land aangeboden krijgen nu eindelijk eens met beide handen moeten aangrijpen. Farsi sloeg de spijker genadeloos hard op de licht ontvlambare Marokkaanse kop met zijn stelling dat de Islamitische gemeenschap de lat te laag legt. Letterlijk zei hij: “Het ambitieniveau was verschrikkelijk laag. Ik hoorde een vader spreken over zijn zoon die de MAVO had gehaald. Ik dacht dat het heel wat moest zijn, die MAVO. Tot ik erachter kwam wat het inhield. Ik schrok me kapot!”

Farsi heeft nu een functie bij de NMO, waarmee hij verschil kan maken. Hij zal de daden bij zijn woorden moeten voegen. Ik ben benieuwd of de lat echt hoger gelegd gaat worden door hem. Zijn ideeën zijn veelbelovend, we moeten hem dus een kans geven. Uiteindelijk zijn het de jongeren zélf die zich moeten gedragen, maar de ouderen genieten vaak veel aanzien binnen de gemeenschap. Daar zullen zij in positieve zin gebruik van moeten maken. Het zal alleen nog wel een poosje duren voordat Overvecht, Zuilen, Hoograven en Kanaleneiland door de buitenwereld als leuke en leefbare wijken worden gezien. Het imago dat ze nu hebben zal niet snel verdwijnen.

Het interview met Abderrahman Farsi is hier te lezen.

© 2007-2012 AllesoverUtrecht