donderdag 21 november 2019
Versie 3.00.0
  Dé click met Utrecht!


Aanmelden Mijn AOU

Van Muziekcentrum tot winkelgebouw en Muziekpaleis
Webcam Overzicht

Politiekpagina
Nieuwspagina
Meer nieuwspagina
Regio nieuwspagina
Opiniepagina
Variapagina



Naïef?
Column
Gepubliceerd: 2008-10-24
door: Tom Staal








Beste lezer, er gebeuren rare dingen de laatste tijd. Mijn columns worden steeds beter gelezen en mensen vinden er iets van. Dat houdt in dat er emoties loskomen, en dat is precies wat ik voor ogen heb. De volgende emotie had ik echter niet verwacht, en dat mag u gerust naïef noemen: ‘luis in de pels’ van de gemeente en collegacolumnist Kees van Oosten beschuldigt mij van ‘politiek correct racisme’. Mooi gevonden, en voor zijn doen subtiel verwoord.

Collegacolumnist Kees van Oosten schopt in zijn columns niet al te subtiel tegen alles waar tegenaan te schoppen valt. Ik denk wel eens: ‘Man, denk aan je hartsie’ (doet u zelf even het Utrechtse accent). Ik zelf schrijf over alles en probeer dat te doorspekken met grappen. Of dat lukt is aan u om te beoordelen. Ik heb mij in dit leven ten doel gesteld een lach op de lippen van mijn medemens te toveren, waardoor er endorfinen vrijkomen die een gelukzalig gevoel geven. Lukt me dat niet met een goede grap, dan probeer ik het met mijn culinaire uitspattingen. Dat zijn mijn twee passies, humor en koken. Het klinkt triest, ik kan niet anders.

De laatste paar weken wil het schrijven niet vlotten. Ik weet de grappen niet te vinden. Noodgedwongen heb ik mij vorige week gestort op een serieuzere column, waarop Kees reageerde. Kees mailde zijn tirade niet alleen naar mij, maar zette ongeveer half Utrecht in ‘CC’. Alle wethouders en raadsleden, de burgemeester incluis, kregen een kopie. Ik zie hier de toegevoegde waarde niet van. Vinden ze het interessant, dan weten onze ambtenaren feilloos de weg naar deze site te vinden. Sterker nog, uit geheime bronnen heb ik vernomen dat de meeste lokale politici en ambtenaren de site als startpagina hebben ingesteld. Nóg sterker, tongen beweren dat onze burgervader Aleid Wolfsen elke gelegenheid aangrijpt voor een druk op de F5-toets van zijn laptop om te kijken of er nog iets nieuws onder de Utrechtse zon is.

Enfin, ik denk dat hierin Kees’ probleem ligt. Hij dramt door. De bedoelingen zijn goed, maar hij vreet zoveel energie van mensen dat sommigen hem al moe zijn voordat hij van wal is gestoken. Iedereen in ‘CC’ zetten maakt je feitelijk een ‘spamboer’. Hoogst irritant, en ik vrees voor Kees dat hij er niet het beoogde effect mee bereikt. Het is niet alleen het mailen, het is ook zijn toon. Voorbeeld: hij noemde zijn politieke partij ‘Luis in de Pels’. Een toepasselijke naam, maar vanuit marketingtechnisch oogpunt te negatief om stemmen mee te trekken. Resultaat: circa 450 stemmen en geen zetel.

Jammer, want elke stad heeft iemand als Kees nodig. Ik heb hem hoog zitten. Hij werpt zich telkens weer op de barricaden om te knokken tegen die bierkaai. Recht uit zijn hart, alleen komt het er vaak verdomde knullig uit. Naast het op de proef stellen van de gemeente maakt hij zich sterk voor de minderbedeelden, bijvoorbeeld door ze met behulp van zijn juridische achtergrond bij te staan in hun problemen met onder andere woningcorporaties. Waarvoor hulde en respect.

Ik constateer dat Kees mijn verhaal niet goed heeft gelezen en. Hij verwijt mij dat ik aan ‘politiek correct racisme’ doe. Eigenlijk beweert hij dat ik een racist ben. Niet leuk om te horen, maar hij mag dat van mij zeggen. Feitelijk klopt zijn bewering echter niet. Ik spreek in geen enkel geval een ras aan, ik spreek een bevolkingsgroep aan, een etnische groepering zo u wilt, die in dit land ook nog eens sterk in de minderheid is. In tegenstelling tot Van Oosten vind ik het wél de juiste manier om de mondigen in zo’n groep aan te spreken. Het heeft veel voordelen. De Marokkaanse gemeenschap heeft ontzag voor de ouderen en geleerden hoog in het vaandel staan. Bovendien spreekt een ‘landgenoot’ de taal goed en voelt door gedeelde culturele bagage beter aan hoe je iemand moet benaderen die over de schreef is gegaan. Uiteraard kan niet de hele Marokkaanse gemeenschap verantwoordelijk worden gehouden voor het kleine groepje raddraaiers, wel kan een gesprek worden en kan worden geprobeerd samen tot de botte hersentjes van het uitschot door te dringen.

Het zou fijn zijn als we een samenleving zouden hebben waarin je elkaar onbekommerd kunt aanspreken op buitensporig gedrag. Het is een mooi ideaal, maar staat ver van de realiteit. Ik ben misschien de uitzondering die wel degelijk mijn luidruchtige landgenoten aanspreekt op hun respectloos gedrag, in welk vakantieoord ook. In Utrecht heb ik vorig jaar een volwassen man in plat Utrechts op zijn vet gegeven omdat hij het nodig achtte een volle bak friet vanuit een stilstaande stadsbus op straat te gooien. Daarbij vind ik het verschil tussen vakantieganger en migrant nogal groot. De toerist is meestal na twee weken vertrokken en laat een behoorlijke zak geld achter. Dat geeft hem niet het recht zich te misdragen, maar verklaart wel waarom het makkelijker geaccepteerd wordt. Een immigrant kost over het algemeen geld en blijft de rest van zijn leven in het land wonen, plús de generaties die hij op de wereld zet. Geeft niets, maar het is een wezenlijk verschil. Een toerist zet je in een touringcar op excursie, een immigrant probeer je te laten integreren met enig behoud van de eigen cultuur. De excursie duurt hooguit een aantal dagen, integreren kan jaren, zo niet een leven lang duren.

Verantwoordelijkheidsbesef bij een etnische minderheid bevorderen, misschien zelfs eisen, heeft niets met racisme te maken. Het is slechts één van de vele maatregelen die noodzakelijk zijn om structureel verbetering te bewerkstelligen. De nadruk in mijn column ligt op mijn behoefte aan normaal gedrag van wie dan ook. Dit keer betrof het de Marokkaanse gemeenschap, maar het kan net zo goed mijn buurman in het voetbalstadion zijn, die met zijn medesupporters collectief een Hitlergroet brengt. Ik zou eerst de buurman aanspreken indien veilig, en anders zou ik het aankaarten bij het bestuur van de supportersvereniging. Het is namelijk ook míjn naam als voetballiefhebber die te grabbel wordt gegooid. Om een soortgelijke reden kan ik mij goed voorstellen dat veel Marokkanen zich kapot schamen voor het gedrag van sommigen van hen. Het is niet hun schuld, maar ze worden er wél op aangekeken.

Ik vermoed dat Kees de betekenis die ik aan het woord ‘verantwoordelijkheid’ geef, ietwat verkeerd heeft opgevat. Ik bedoel met ‘verantwoordelijkheid’ namelijk niet, zoals hij suggereert, dat ik de Marokkaanse gemeenschap de daden van enkelen aanreken, ik bedoel dat de zij een waardevolle en effectieve rol kan spelen in het bezweren van ongewenst gedrag, simpelweg omdat zij beter dan wij, autochtone kaaskoppen, kunnen doordringen tot de relschoppers. Ik discrimineer niet, ik ben opportunistisch: ik kies de oplossingsstrategie die het meest doelmatig is en het best aansluit op de specifieke aard en omstandigheden van dit probleem. Ik ben van mening dat het specifieke inzicht en de handelingsbekwaamheid van de Marokkaanse gemeenschap in dit verband van onschatbare waarde zijn. Ook denk ik dat deze benadering stigmatisering eerder voorkómt dan versterkt.

Samenvattend komt het er wat mij betreft op neer dat Kees en ik een andere betekenis hanteren ten aanzien van het begrip ‘racisme’, en verschillen we van mening over wie aangesproken moet worden om de situatie te verbeteren.

Van mijn kant is dit de laatste publieke reactie. Kees en ik zullen hopelijk tot in lengte van dagen blijven discussiëren. Hij gaf te kennen ook graag een live-debat te willen aangaan over deze kwestie. Ik zou dat graag willen organiseren en leiden. Voor zover ik weet, willen Bert van der Roest (PvdA) en Arjen Kleuver (D66) eraan meewerken. Wordt dus vervolgd, maar op deze plek en in deze vorm niet meer door mij. Ik ga weer broeden op wat grappen.

© 2007-2012 AllesoverUtrecht