Klik hier voor een vergroting

Al meerdere keren ben ik in de Domtoren geweest om foto's te maken. De eerste keer heeft zoveel mooie foto's opgeleverd dat ik al enkele keren terug ben geweest om samen met een groep cursisten een serie foto's te maken. Succesvol is de foto van de moderne metropool Utrecht, vanaf de hoogte van de tweede trans. Het eerste dat de cursisten meestal doen is de camera richten op de horizon. Al die lampjes trekken gelijk de aandacht. Als ik dat zie, laat ik een cursist uitzoomen of een paar stappen naar achteren doen. Dan zie je dezelfde stad, maar dan door de bogen ven de tweede trans. Een bevriend bouwhistoricus heeft mij verteld dat die vormen vissenblazen heten. Utrecht, gezien door een vissenblaas.

Bij het laatste fotobezoek aan de Domtoren heb ik de camera eens omhoog gericht. Ik stond op de luizolder op de tweede verdieping en zag de zware balken en klokken inclusief de Salvator. Maar het spannendste vond ik wel dat kleine luikje. Ik zag het pas toen ik de foto had afgedrukt, en wist meteen waar vandaan ik een volgende keer wilde fotograferen. De klokken van boven kunnen zien, terwijl je ze normaal alleen van onder kunt bekijken.

Bij mijn ouders thuis had ik een zolderkamer, die was niet echt hoog, maar had wel een groot vloeroppervlak. Ik zat veel op de grond voor mijn platenspeler. Bij het draaien van rustige lp's ging ik lekker achterover liggen en keek naar enkele pop-idolen op het schuine dak en de visnetten met de jaren zeventig versieringen. De kamer leek zo een stuk groter. Ook in mijn huidige huis had ik zo'n ervaring. We hadden het verlaagde plafond eruit gehaald, tijdens die klus keek ik de woonkamer in vanaf de ladder. Ik zat ongeveer in een hoek tegen het plafond, en m'n woonkamer leek wel twee keer zo groot.

De wereld ziet er soms zo anders uit als je op een totaal andere plek staat, of ligt. Het leek mij geweldig om de luizolder eens van boven af te zien. Vooral in zo'n bijzonder gebouw als de Domtoren, waar je niet zomaar de volgende dag terug kunt komen, moet je goed kijken.

Als ik een keer op dreef ben in een inspirerende omgeving, zie ik steeds andere mogelijkheden voor een mooie foto. Daarom kom ik ook graag terug op een plek, waar ik al eerder foto's heb gemaakt. Het is makkelijk je te laten verblinden door de lichtjes in het uitzicht, maar ik wil niet iets over het hoofd zien. Als de werkdag van onze gids erop zit, heb ik al weer zin in onze volgende afspraak. Ik hoop dat ik dit jaar weer een enthousiaste groep cursisten heb, zodat ik een kans krijg om de foto door het luikje te maken.