woensdag 18 september 2019
Versie 3.00.0
  Dé click met Utrecht!


Nieuws per e-mail?
Aanmelden Mijn AOU
Hier gratis aanmelden

Politiekpagina
Nieuwspagina
Meer nieuwspagina
Regio nieuwspagina
Variapagina




Koninginnedag en -nacht bijna overleden
Column
Gepubliceerd: 2009-04-29
door: Tom Staal








Langzaam aan begint de stad zich voor te bereiden op de jaarlijkse Koninginnedag en Koninginnenacht. Kan iedereen weer fijn zijn zelfgestookte jenevers, huisgemaakte borduurstukjes met afbeelding van een kromgetrokken Domtoren en eigenhandig gefabriceerde misbaksels van taarten te koop aanbieden. Als de zon zich dan ook nog laat zien, kun je de klok erop gelijk zetten dat de dag erna, de ‘Dag van de Arbeid’, het aantal ziekmeldingen opvallend hoog is omdat men maar de lauwe broodjes salmonella maar wat graag weghapt.

Rare dag trouwens, die Dag van de Arbeid. Heel Europa heeft vrij, behalve Nederland. Wat mij betreft blijft dat zo, het heet verdomme niet voor niets ‘Dag van de Arbeid’. Hoe halen die ‘rooien’ het in hun hóófd om op hun nest te blijven stinken? Werken zal je! Enfin, terug naar Koninginnedag. Prachtig feest, maar nooit begrepen waarom we de verjaardag van een dooie vieren die zelf, toen ze nog leefde, niet eens de moeite nam aan mij te dénken als ik jarig was. Een simpel kaartje had volstaan. Maar niets, nog geen smsje.

Koninginnenacht in Utrecht is beroemd in Nederland. Die in Den Haag is ook beroemd, echter om heel andere redenen. In de Hofstad worden de Oudhollandsche spelletjes 100-meter-winkelruiten-ingooien, auto’s-in-de-fik-zetten-met-hindernissen, molotovcocktail-stoten, en natuurlijk niet te vergeten, het immer vermakelijke autoband-gevuld-met-benzine-brandend-om-politieman-te-paard-werpen, traditiegetrouw gespeeld. Laatstgenoemde is waarschijnlijk afgeleid van het kermisspelletje ringwerpen, waarbij men heel braaf ringen om flessen moet gooien. In Utrecht gaat het er altijd een stuk gemoedelijker aan toe. Hier gebeurt ook wel eens wat, maar in vergelijking met de activiteiten van de residentie zijn wij zeer braaf.

Toch is het Oranjefeest in Utrecht op z’n retour. Oorzaak? De horeca-ondernemers houden steeds meer de hand op de knip. Dat doen ze al vele jaren; met de huidige kredietcrisis heeft het dus niks te maken. Vorig jaar werden een bevriende collega-DJ en ik gevraagd om samen op een stuk straat voor twee cafés de muziek te verzorgen, van 12 uur ’s middags tot 6 uur ’s avonds. Zes uur lang feestmuziek draaien was een prima klusje. We moesten zelf de apparatuur meenemen. Daar hadden we 800 euro in totaal voor gevraagd. Trek daar gerust 500 euro van af voor huur en vervoer van apparatuur en u zult kunnen beamen dat dit niet bepaald een vetpot was. De uitbater van een ander cafeetje vroeg ook of ik plaatjes wilde komen draaien, die wilde echter helemaal niets betalen. Dan houdt het al snel op. Het werd dus helemaal geen plaatjes draaien.

Iedereen met een béétje verstand van ondernemen en enige kennis van de horeca kan eenvoudig berekenen dat je de investering er op zo’n dag heel snel uit hebt. Maar wat gaven ‘mijn’ uitbaters als reden? ‘Het is toch al druk genoeg op zo’n dag’. Als iedereen er zo over denkt, is het snel afgelopen met ‘festivalstad’ Utrecht. Hetzelfde lot trof wijlen de Bluesroute: ineens moesten de cafés zelf de bands gaan boeken en betalen. De organisatie faciliteerde weliswaar en verzorgde de promotie, maar daar hield het wel mee op. Gevolg was dat de kroegbazen hun vriendjes van vroeger optredens gunden, wat resulteerde in podia vol papa’s en opa’s die hun gitaar voor de gelegenheid hadden afgestoft, en meestal iets te diep in het whiskyglaasje hadden gekeken.

Het niveau daalde tot op de bodem van de grachten. De grote namen die de geestelijk vader van dit bluesfestijn, Cees van Leeuwen, voorheen wist te strikken, bleven weg. Niet zo raar ook, ze werden niet eens gevráágd. Zo werd op de eerste avond door de meeste deelnemende cafés niet eens meer wat geprogrammeerd. Reden: ‘Het is toch al druk genoeg dan’, en het ooit wereldbekende festival bloedde dood. We hebben er een discofeestje voor in de plaats gekregen.

Als de Utrechtse horeca niet heel snel in gaat grijpen, zal op het Oranjefeest alleen nog maar troep worden aangeboden. De feestjes op elke straathoek zullen verstommen. Het publiek zal gaan uitwijken naar andere steden. Het is nu al zó erg dat ergens in de stad een prijsvraag op straat is geplakt voor het raden van een schoenmaat. Wat wint de gelukkige? Een dag op een bootje. En wel in onze hoofdstad. Op 30 april. Als er niet snel een tegengif wordt toegediend, dan is de patiënt die Koninginnedag heet zo goed als dood. Er is nog redding mogelijk, maar dan moet de horeca onmiddellijk beginnen met injecteren. Ik vrees echter dat ze het al druk genoeg hebben..


Stuur dit bericht door!


© 2007-2012 AllesoverUtrecht