Ik ben gek op kip. Levende kippetjes vind ik aangenaam om naar te kijken en ik ben de enige niet! Anders kan ik niet verklaren waarom heren met een behoudende levensinstelling graag over lekkere kippetjes spreken als ze bloedmooie vrouwen bedoelen.
Ook in overleden vorm blijft kip in mijn beleving heerlijk. Maar dan om te eten. Ik ben gek op kip in het algemeen en op bepaalde delen ervan – met name de kippendij- in het bijzonder. Oh kip, kip, verrukkelijk! Mits hij goed is klaargemaakt, niet van het soort is dat onder weerzinwekkende levensomstandigheden op de slacht moest wachten en ik hou al helemaal niet van kip die dankzij de zegeningen van de kipverwerkende industrie machinaal met water wordt ingespoten om het gewicht ervan te verhogen.
Dat vind ik zo min, zo klein, zo kinderachtig van de Albert Heijns , de Super de Boeren, de Aldi’s en al die andere supermarkten die uit pure hebzucht water verkopen dat ze als kip hebben vermomd. Daar zit bedrijfsbeleid achter! Ooit was er een manager gevogelte bij een supermarkt die op het idee kwam dat een dooie kip toch niks meer kon voelen dus dat je daar dan best een kwart van zijn gewicht in water bij kon injecteren. Dat voorstel werd vervolgens op directieniveau tegen het licht gehouden en goedgekeurd nadat duidelijk was geworden dan duur bronwater nergens voor nodig was omdat spotgoedkoop leidingwater zich ook prima bij kippen laat injecteren. De raad van toezicht dacht vervolgens blijkbaar ook “ het is maar een kippenlijk en het is toch maar voor onze klanten” dus die vond het ook gelijk allemaal best. En toen één supermarkt die zelfs nà zijn dood nog mishandelde kip ging verkopen, ging elke supermarkt dat doen. Zo is het gegaan…
Tenzij het anders ging en het idee binnen de kipverwerkende industrie zelf is opgeborreld! Kan ook. Maar dan nog! Alle supermarkten stonden nog steeds in de rij om met water opgespoten kip in de schappen te leggen en om derhalve hun klanten als kippenlijken te kunnen plukken. Begrijp me niet verkeerd, er is niks mis met water. Het is onmisbaar voor de zwemsport en verfrissend om te drinken, maar het is toevallig niet bedoeld om in kipvorm op te kauwen.
Op de radio hoor je met regelmaat reclames die ons eraan herinneren dat je met kip kipgerechten kunt maken. Als dat smakelijk is verteld zegt nog snel iemand even “ deze reclameboodschap is mede mogelijk gemaakt door de Europese Unie”. Wat betekent dat de Europese Unie die kipreclame voor een bepaald deel betaald heeft. Of dàt dan weer goeie reclame is voor het nut van de Europese Unie zou ik niet kunnen zeggen, maar durf ik wel te betwijfelen. Met trots en voor duur geld laten kakelen dat je reclames voor waterkip financiert komt volgens mij namelijk alleen maar op in bestuurlijke organisaties met een waterhoofd.
Tip: Als de browser toch een speler opent, kan met de rechtermuisknop boven de link gekozen worden voor 'Doel opslaan als...' waarmee het bestand op de computer kan worden opgeslagen.
