Klik hier voor een vergroting

Door de grote waterzuiveringsinstallatie lijkt het een industriële omgeving, maar erachter ligt een grote nieuwe woonwijk. Het is nog niet eens laat, maar toch is de hele omgeving stil en zo goed als verlaten. In de tijd dat ik mijn lens op de waterzuivering richt, stopt er een bus en stapt er iemand uit en de onbekende die ik al een tijdje heen en weer had zien lopen, stapt in. Op dat moment lijkt de alleenheerschappij van de watervogels weer aangebroken. Enkele eenden en een waterhoentje zwemmen wat heen en weer. De fuut zit doodstil en overkijkt zijn territorium.

Alhoewel ik van het platteland kom, uit een omgeving waar toch veel watervogels zitten, heb ik de fuut vroeger alleen leren kennen uit de vogelgidsen. Voor mijn gevoel is de fuut nog steeds een zeldzame vogel met een bijna tropisch uiterlijk. Toen ik in Utrecht kwam wonen, was ik ook blij verrast toen ik de vogel hier in het water zag. In De Krim, mijn geboortedorp, waren er vooral veel meeuwen, kieviten, en eenden, die op of rond het water te vinden waren. In die tijd verzamelde ik alles wat met dieren te maken had, met natuurlijk als hoogtepunt van mijn verzameling, de eieren die ik vond, maar niet meer dan een per vogelsoort.

Sommige eieren vond ik gewoon bij toeval, omdat ik mijn hutten wilde bouwen in dezelfde sloot waar de eenden hun nest hadden gemaakt. Eendennesten waren het leukst om te vinden, niet om ze leeg te halen, maar om te zien hoeveel eieren er in zaten. Het waren meestal wel een stuk of tien.

Ik kan me nog een slapeloze nacht herinneren, niet voor een examen, of vlak voor een vakantie. Nee, ik zou de volgende dag met Johan Hutten eieren gaan zoeken in de vloeivelden van de aardappelmeelfabriek. Van de spanning deed ik geen oog dicht. In gedachten vond ik nesten met wel twintig eieren, en natuurlijk nesten van vogels die ik nog niet 'had'. Ik weet niet meer wat ik die dag gevonden had, of hoeveel. De spanning vooraf was indrukwekkender dan het zoeken op zich.

Thuis aten we bij de zondagslunch altijd een gekookt eitje. Nadat we de eitjes leeg gelepeld hadden kreeg mijn kleine zusje: Korine, de lege eierschalen om die in haar kleine handjes kapot te knijpen. Toen ze op een gegeven moment mijn eierverzameling ontdekte, onderging die dezelfde behandeling. Ik kon niet boos worden op mijn kleine zusje, maar nam me wel voor om niet nog meer eieren te verzamelen.