Nu de aankomende studenten de binnenstad weer in zwermen bevolken is het met de vakantie zo’n beetje gedaan. Gemerkt hoe rap de avonden weer korter worden? Zelf ben ik vooral aan het schipperen tussen werk en de kinderen die nog twee volle weken moeten wachten voordat ze weer naar de schoolbanken mogen.

Ondertussen ben ik verdraaid nieuwsgierig hoe de economie er werkelijk voorstaat. Voorzichtig aan komen overal vandaan berichten dat het diepste dal achter ons zou liggen. Ik geloof daar geen biet van. De vakantiestilte ontneemt mij een heldere blik op de werkelijkheid. De bouw bijvoorbeeld -een mooie indicator- ligt dan altijd stil. Het enige dat ik kan waarnemen is dat werk aan wegen en bruggen wel doorgaat, maar dat is altijd het geval tijdens de vakantierust.

Gewoon om de automobilist zo min mogelijk te storen. Waar in benieuwd naar ben is of in mijn eigen bouwput, die van Leidsche Rijn, weer wat activiteiten worden ontplooid na de bouwvak. In de tien jaar dat wij dit stadsdeel bevolken was de vakantie een periode van noodzakelijke rust. Het monotone geluid van knallende heistellingen was buiten de vakanties zo pregnant aanwezig dat je soms een hersenbeschadiging vreesde. Heien met een kussentje ertussen werkt helaas niet maar jaar in jaar uit dat gebonk in je hoofd moet welhaast schadelijk zijn.

Om kort te gaan, de bouw lag net voor de vakantie bijna stil. En hoe hinderlijk het ook was, al die jaren leven in een bouwput met zandverstuiving en idioten in sjofels en bestelbusjes, niks is treuriger dan te leven in een stilstaande bouwput. Overal staan schitterende bouwborden waarop de meeste waanzinnige villa’s en buitenplaatsen worden aangeprezen. Mooie dromen in holle frasen. De borden staan her en der al scheef en worden voorzichtig smoezelig. Hele gebieden waar de kabels en leidingen netjes in de grond liggen, de bouwvlekken zichtbaar zijn en de puinbanen voor nieuwe wegen al zijn aangelegd.

Verder gebeurt er helemaal niets. En als er niks gebeurt, wordt er ook geen geld verdient. Wat zouden al die honderden bouwvakkers allemaal doen? En alle Polen die hier inmiddels werkten en de Duitsers uit de voormalige DDR? Honderden nummerplaten uit die landen bevolkten hier de stoffige wegen. Benieuwd of die in september weer terug zijn of dat ze allemaal in Poznan, Gdansk of Chemnitz zullen blijven tot aan de viering van twintig jaar val van het IJzeren Gordijn.

Dat het alweer zo lang geleden is dat de Trabanten en Waltburgjes zonder problemen die vesting vrijelijk konden nemen. Dat doet me denken aan een schooltrip in 1985 naar Berlijn, Leipzig, Weimar en Buchenwald. Uren in niemandsland tussen West en Oost. Een onwerkelijke rit op de Transit naar Berlijn met heel veel wachttorens. Met de bus bijna vast in het betonnen labyrint op Checkpoint Charlie. De Trabanten zijn inmiddels ingeruild voor Mercedes en BMW en de tocht naar het Westen gaat heel wat sneller. Wat dat betreft zie ik die Polen en voormalig DDR-ers graag weer terug na de vakantie en niet alleen als bewijs dat de economie weer in de lift zit.