Tieneropvang
Column
Gepubliceerd: 2009-08-30
door: Rene Verhulst
Paniek bij het begin van het schooljaar. Mexicaanse griep, noodbouw of bloedhete lokalen? Nee, niets van dit alles. De radeloosheid gaat over het tekort aan naschoolse opvang voor brugklassers. Er is geen subsidie voor deze tienercentra beschikbaar. Let op het gaat hier niet om bijles of een huiswerkklas, maar om opvang voor pubers. Waar moeten ze chillen, X-boxen of voetballen.
Nu heb ik al zes jaar zo’n opvang in mijn huiskamer. En er komt nog een jaartje of drie bij. Soms zitten er twee, soms nog wel meer. Ik tref crackerresten op de bank aan, pindakaas zit aan de keukenkastjes en de kamikazevliegtuigen razen door het huis wanneer het X-box spel Iwo Jima wordt gespeeld. Tja, ik wil toch zicht op die spelletjes houden, daarom moet het in de huiskamer. Laatst kwam ik thuis en zocht bijna dekking in de gang omdat ik mijn zoon hoorde roepen: ‘pas op scherpschutter.’
Op internet speel je namelijk zo’n spel met meerdere personen en communiceer je via een headset. Wanneer ik voor de tv langsloop om bijvoorbeeld het zonnescherm te laten zakken kan ik rekenen op verhitte blikken in mijn richting. Ik loop dwars door het slagveld van Stalingrad en benadeel daarmee de Russische tankcommandant die het vriendje van mijn zoon via de draadloze controller aanstuurt. Ik weet het die geweldloze opvoeding is niet makkelijk.
Tja, en meisjes kijken vooral series en films. De stem van Fran Drescher die de nanny speelt in de gelijknamige serie gaat me door merg en been. Homer Simpson, ik ken zijn gezinssituatie precies en dan nog Hugh Laurie, als de botte dokter House. De meeste afleveringen kan ik wat geluid betreft dromen. Bij het boodschappen doen wegen mijn tassen zwaar van de cola en dubbeldrank. De bakker heeft een goede klant aan me, ik heb er een extra vrieskist voor aangeschaft.
Tieners hebben vaak dorst en honger na school. En nu, verdraaid in Bussum nog wel, staat daar het enige tienercentrum van Nederland zelfs onder druk. Ik leef mee met die arme ouders en wacht op de getroffenen in onze stad. Voordorp schat ik, of Leidsche Rijn Had ik het willen missen die opvang in mijn huis. Nee, zeker niet. Laat het nog even blijven.
Stuur dit bericht door!
|