Gelukkig blijf je ook in den vreemde op de hoogte van het belangrijkste Nederlandse nieuws. Bij het lezen ervan bedenk ik dan altijd hoe ik het moet uitleggen aan mijn omgeving hier. Die bestaat voor het grootste gedeelte uit wijnboeren en drinkmannetjes bij de Bar Tabac.

Ik heb verteld over de grote ster Gordon, oud-songfestivaldeelnemer, die tijdens de Gay Pride in Amsterdam verkleed als roze bisschop lichtelijk ongesteld door de politie van zijn bootje afgehaald moest worden. De plaatselijke gendarme hoorde mij zonder met zijn ogen te knipperen aan. Hier moeten ook wel eens domme toeristen uit de zee gevist worden.

Ze hadden ook op de Franse tv gezien dat een belangrijke minister persoonlijk die roze bisschop had gesteund toen hij bedreigd werd tijdens de voor voorronden van het songfestival en dat die man met hoed zo werd toegejuicht in Amsterdam. Ik vertelde de eigenaar van de Bar Tabac dat deze minister het feestcondoom wordt genoemd (citaat Jeroen Brouwers) en voor de gelegenheid zijn colbertje had voorzien van regenboogvoering, het symbool van de Gay Pride. Bij dat symbool had de pastoor alhier weer een heel andere associatie. Mijn uitleg dat deze minister de slechte uitslag van de Europese verkiezingen voor zijn partij weet aan het elitaire karakter en het losgeraakt zijn van de traditionele arbeiders-achterban kwam geloof ik niet over.

Wielrennen, voetbal, de Nederlandse minister-president, nee ik had weinig interessante verhalen. Behalve dat we weer met veel Nederlanders hier zijn. En dan die dromen. Zon, terras, wijn, eten en wat sterkers zorgen voor vreemde dromen. Zo beleefde ik dat de gemeenteraad van 1994-1998 weer bij elkaar geroepen werd. Niet door de griffie, maar door de vereniging van oud-raadsleden en die hadden bedacht dat die raadsleden met de wetenschap van nu de besluitvorming over Leidsche Rijn, het Utrecht Centrum Plan en het verkeer maar eens over moesten doen. Vakantieroes of interessante gedachte?