Referenda en Utrecht, het is geen gelukkige combinatie. Sinds vorige week ben ik bijna voorstander geworden van referenda en zou ik in staat geweest zijn een 30-jarig partijlidmaatschap op te zeggen of lid van een tweede partij te worden, want dat schijnt te kunnen. Een schandelijke non-argumentatie van CDA en PvdA ten aanzien van het referendum over het ALU. Ik voelde mee met de withete oppositie, regentenmentaliteit is nog zwak uitgedrukt. De VVD nam tenminste nog de moeite voor een motivatie.

Toch blijf ik tegenstander van referenda. Mijn belangrijkste argument is dat je volksvertegenwoordigers bij verkiezingen een mandaat geeft en in die periode moeten ze het maar laten zien. De daarop volgende verkiezingen zijn dan een referendum. De voordelen van een referendum, zoals het betrekken van de bewoners bij belangrijke beslissingen of de politiek op straat brengen wegen hier niet tegen op. En Utrecht heeft bewezen niet met referenda om te kunnen gaan.

Een meerderheid was tegen uitbreiding van koopzondagen, niet alleen om religieuze redenen, maar ook vanwege het milieu, veiligheid, rommel en de kosten voor de kleine middenstand. Er zijn er, met dank aan de gemeente, meer dan ooit. Binnenkort blaast de laatste warme bakker van Lombok zijn ovens uit, na 80 jaar.

Bij het burgemeestersreferendum stemden de Utrechters met de voeten. Ze bleven massaal weg, bij een wederom door CDA en PvdA om hogere politieke redenen doorgedrukte raadpleging. Het stationsgebiedreferendum is nu weer hot. Dit was in 2001 een politiek feit. Ik geloofde erin, toen. Maar na 7 jaar kan je er eigenlijk niks meer mee. Hooguit het college wat pesten.

En dan tenslotte het ALU. Dat lijkt mij ook niet geschikt voor een referendum. Niet omdat de kiezer het niet begrijpt, want de kiezer is niet dom. Maar er zit zoveel specifieke uitvoering aan vast en een besluitvorming op onderdelen, die jaren gaat duren. Zo lang dat men zich, net als bij het Stationsgebied, in een moeras trekt. Met de onverslijtbare Kees Ebbenhorst, kan ik het alleen maar eens zijn. Een paar partijen hebben wat uit te leggen. En net als een referendum betrekt dat de bewoners bij de politiek. Dat is tenminste nog wat.

René Verhulst