Voor de lol heb ik afgelopen weekeinde even een uurtje meegepikt van het landelijk partijcongres van de PvdA. Het was smullen. Het deed mij erg denken aan de tijden van de CCCP. Preciezer: de tijd van kameraad Leonid Brezjnev.

U weet wel, de zwaar bewenkbrouwde leider van de communistische partij tijdens de diepe ijstijd van de koude oorlog. De periode dat van ‘global warming’ niemand had gehoord en Kopenhagen nog een dorp was ergens in Scandinavië. Brenzeff, zoals wij de man steevast noemden, was leider van de partij, het Politbureau, het Centraal Comité en Opperste Sovjet ineen. Makkelijk bij het nemen van besluiten. En van de KGB was een vriendje altijd de baas. Besluiten werden tijdens de congressen die twee keer per jaar plaatsvonden met enorm applaus omarmd.

Tijdens het congres van Bos was de in onbruik geraakte applausmachine van de Sovjets ingehuurd. Na iedere zin ging het klapvee staan om weer een sneer over Wilders, Pechtold of Rutte te omarmen. Want ja, Wilders is dan de echte ‘vijand’ maar nu de gemeenteraadsverkiezingen eraan komen zijn zelfs buitengewoon fatsoenlijke mannen als Pechtold en Rutte verdacht. De PvdA wil in de steden en dorpen aan de knoppen blijven draaien en dan moet de zege vanuit de landelijk top komen. Bos prees de Utrechtse burgemeester Wolfsen en wethouder en plaatselijk partijleider Rinda den Besten omstandig om hun goede daden. Vooral in krachtwijk Kanaleneiland. Geen woord over de persbreidel van Wolfsen, want die is uiteraard vergeven en vergeten. Nu ging het mij daar niet om, maar vooral de aanvallen op Rutte en Pechtold kwamen mij vreemd voor. Als je in de PVV het grootste gevaar ziet moet je vooral je medestanders beschadigen. Maar ik vergat even dat op dit moment de gemeenteraadsverkiezingen belangrijker zijn. Daar speelt Wilders geen rol. Dus moeten eerst D66 en VVD belachelijk worden gemaakt. Pas na 3 maart is Wilders echt aan de beurt richting landelijke verkiezingen.

Kleingeestigheid waar ik me erg aan stoor. Het geeft aan dat de politiek als instituut aan het eind van de polsstok begint te komen. Tegenstellingen worden uitvergroot om ons stemvee te overtuigen. Die ene keer in de vier jaar moet ons hoofd gereed worden gemaakt voor de juiste rode kras in het juiste hokje. Daarna is het mondje dicht en snaveltje toe. Kijk maar hoe het in Utrecht gaat - maar een Europees onderzoek toont dat ook aan voor heel Nederland - met burgerparticipatie. Of het nu de komst is van een megatoren als de Belle van Zuylen of een andere voorziening: uw mening wordt niet op prijs gesteld. Referenda gaan alleen over Lood en Oud IJzer of een Stationsgebiedvisie die daarna in een prullenbak belandt.

Ik pleit daarom op deze plek voor herinvoering van de dorpsraad en de dorpsoudste. De meeste besluiten kunnen prima zelf genomen worden. Sterker, ik ben ervan overtuigd dat de besluiten sneller en beter zullen zijn. Ondersteuning voor die stelling is op zeer overtuigende wijze geleverd door het in mijn ogen op één na zwakste stadsbestuur van de laatste twee decennia in ons Domdorp. Applaus!

Wouter de Heus