Oppositiepartijen VVD en D66 stellen vragen aan het college: hoe het toch kan dat er zoveel rechtszaken worden verloren. In eerste instantie zou je zegen terechte vragen temeer daar juist de gemeenteraad geld heeft uitgetrokken voor meer juridisch medewerkers. Maar denk je even door dan zijn de vragen verkeerd geadresseerd.

Een jurist hoe goed ook, kan ook niet altijd rechtbuigen wat krom is. Het zijn ook maar uitvoerders van het beleid, nota bene van de gemeenteraad zelf. Natuurlijk is het leuk om als oppositie wat in de verkeersprut van het college te roeren, maar luister liever naar de bewoners en geef hem van watje in de raadszaal. Anders gaat het dezelfde kant op als de kredietcrisis. Daar worden de uitvoerders zoals baliemedewerkers, administratie en facilitair medewerkers ontslagen terwijl de beleidsverantwoordelijken met miljoenen in de tas afzwaaien of van Bos en Zalm weer op een andere beleidsstoel terechtkomen. Daar mogen ze ons opnieuw in de ellende storten.

Een volksvertegenwoordiger hoort de beleidsverantwoordelijke aan te spreken op handelen en daden of juist het ontbreken daarvan, niet het uitvoerende apparaat. Helaas werkt het college dit soort vragen wel zelf in de hand. Wordt een rechtszaak gewonnen dan spuit er binnen een uur een zegevierend persbericht uit, wordt een zaak half gewonnen dan druipt er na een paar uur een doorwrocht communiqué uit, met alleen het gunstige nieuws. En wordt een zaak verloren dan druppelt er na een paar dagen een berichtje door met als kern dat men in beroep gaat tegen een onbegrijpelijke uitspraak. Bewoners worden hier alleen maar agressief van.

Nu zal ik op mijn beurt hier niet de steller van de persberichten de schuld geven, iedere wethouder leest het bericht tevoren even door. Soms siert het je om gewoon toe te geven dat je verloren hebt omdat je beleid niet juist is geweest. Ook een wethouder is maar een mens die aan ingewikkelde regelgeving en nieuwe inzichten weinig kan doen.

De oplossing is dus niet nog meer juristen aanstellen, maar het beleid kritisch te bezien, zowel college als raad. Bij de kredietcrisis weten de banken niet eens welke producten ze in de markt hebben gezet en krijgen ze hun giftige pakketjes met ongedekte kredieten via allerlei transacties weer terug. En te veel van die pakketjes betekent einde bank. Een beleidscrisis zou ook zo maar kunnen.