Vorige week schreef ik dat ik medelijden heb met ons geliefde dorp. Medelijden omdat deze oude Romeinse legerplaats redelijk op haar gat ligt. Deels omdat het met de wereldeconomie niet erg wil vlotten momenteel, voor de rest omdat de rechter de rol van het stadsbestuur zo’n beetje heeft overgenomen.

Met die wereldeconomie zal het nog even tobben blijven, al gloort er hoop nu Barack Obama dinsdag is ingezworen als de 43e opvolger van George Washington. Zondag ook gekeken naar het concert voor het Lincoln Memorial? Honderdduizenden stonden aan de boorden van de Potomac langs de Reflection Pool in de vrieskou te luisteren naar bijvorbeeld U2, The Boss en de oude Pete Seeger. Ik was er graag bij geweest. Dat is even andere koek dan hoe wij in Nederland onze feestjes vieren. Al gaat Utrecht zaterdag ook een poging doen zich op de kaart te spelen. Komt allen naar het kraamfeest achter het stadhuis, zou ik zeggen. Geen Pete Seeger, geen Beyoncé Knowless, geen Stevie Wonder boven wonder, maar wel beschuit met muisjes. En in de kleur van het stadswapen. Nationaal broodversierder De Ruyter heeft eens gek gedaan en dat allemaal omdat we vanaf vorige week met z’n driehonderdduizenden dit dorp bevolken.

Het lijkt heel wat en mij is meermaals te verstaan gegeven nooit meer meesmuilend te spreken over de aspiraties van Utrecht om echt groot te worden. In alle communicatie van de gemeente wordt zorgvuldig gewerkt aan het imago van Utrecht als groeibriljant in de Randstad. Groot, groter grootst en hoog, hoger, hoogst is het devies! Het zal mij allemaal jeuken. Een stad die niet in staat is een lullig kruispunt een beetje tijdig geasfalteerd te krijgen, een werftrap fatsoenlijk te onderhouden of zonder gezeur het ontwerp voor een bibliotheek te gunnen moet eerst nog een boel bijleren voordat ze zich mag profileren als het wonder van Midden Nederland. Utrecht is bezig zich te overschreeuwen zoals JP de MP dat niet al te lang geleden deed met zijn schaamteloze vertoning over de VOC-mentaliteit. Zelfs de nieuwe burgemeester is na een jaar al helemaal omgepraat door zijn medewerkers. Zag hij tijdens zijn campagne Utrecht nog als een gezellige stadje van de menselijke maat, ook hij praat de mantra’s na over groot en groeien en internationale uitstraling. Dat valt me wat tegen. Groeien is goed en groeien moet, maar niet als daarmee de hele boel in de soep draait.

Ik kan me nog goed herinneren wat de lessen waren die Utrecht trok van de start van Leidsche Rijn. Dat we nooit meer zouden bouwen zonder dat er goed was nagedacht over wegen, fietsen en openbaar vervoer. Mooie les, maar in de praktijk is er niets geleerd. Sterker, de stad moet binnen twee decennia bijna 400.000 inwoners tellen terwijl we wegen gaan afsluiten. Het fietsnetwerk is vooralsnog armzalig en op het gebied van openbaar vervoer gebeurt er veel te weinig. Liever een kleine stad dan een verstopte grote stad. Maar ik beloof u, tegen die tijd schuif ik een dorpje op. Harmelen schijnt geweldig te zijn.