In de politiek gelden andere regels dan in het gewone leven. Dat is ook ten dele een verklaring van de afstand tussen burger en politiek. Een gemeentebestuur wordt door de politiek op ander zaken afgerekend dan de gewone burger dat doet. Daarom nog meer afstand. Is er dan eens een echte discussie, dan wordt die vaak met onbegrijpelijke compromissen afgesloten. De politiek overleeft namelijk altijd. De afstand is onoverbrugbaar geworden.

De kwestie stadsbibliotheek. De oppositie draait er warm op. De burger wil gewoon dat die bibliotheek er zo snel mogelijk komt. Waar gehakt wordt vallen spaanders. Ik was politiek opgevoed door het Grondbedrijf. Met regel 1: geen prijsvragen bij vastgoedrealisatie vanwege de casus Prins Clausbrug. Juridisch zijn prijsvragen een moeras, er is altijd broodnijd in de branche en het gaat om veel te grote belangen en te veel geld. Een prijsvraag is iets voor bijvoorbeeld de schoonste straat of het beste veiligheidsinitiatief.

Een demonstratie, als het dat officieel al was, tegen de Israëlische aanval op de Gaza-strook. Overwegend Marokkaanse jongeren kramen nazi-teksten uit en spugen naar agenten. Ze denken dat de Gaza-strook een gedeelte van Afghanistan is. Voetbalsupporters hadden op koopavond al niet eens de stad in gemogen en waren bij het bezigen van deze teksten opgepakt. Dit begrijpt de gewone burger niet. Wat mij betreft: een taakstraf op een kibboets binnen het bereik van Hamas-raketten.

Blij dat het gaat dooien. Althans voor fietsers, ouderen en moederen met kinderen. ‘Wij strooien niet in woonwijken’ werd er door de gemeente luid gecommuniceerd. Alsof het een onzedelijke vraag betrof. Ik begrijp de techniek wel en dat het lastig is om overal te strooien, maar het zijn wel je eigen bewoners. Leuk dat de doorgaande automobilist, die we eigenlijk de stad uit willen hebben wordt gefaciliteerd, maar laat in ieder geval zien dat het je ook om de gewone mensen gaat.

Koopzondagen. Meer AH-winkels open op die dag. Bedrijfsongeval zou ik zeggen. De regelingen zijn ingewikkeld. Je had eerder moeten beseffen dat dit vanwege het referendum en de samenstelling van de coalitie gevoelig kon liggen en de raad moeten informeren. Dan begrijpt Jan Modaal het ook.

Je verplaatsen in de bewoner is niet alleen iets wat je in verkiezingstijd moet beweren. De Utrechter is niet helemaal gek. Voor een deel weet die niet eens wat er in de politiek speelt. Maar als het gaat opstapelen worden zaken wel onthouden en kan een kleine kwestie uitgroeien tot een grote politieke afrekening om de bewoners tevreden te stellen. Maar ik zie die kwestie niet.