Minder is meer
Column
Gepubliceerd: 2009-01-10
door: Wouter de Heus
Met die rondwarende financiële crisis ga je opeens vaker over geld nadenken. Wat zal ons het nieuwe jaar brengen op dat vlak? Maakt u zich zorgen? Ik eigenlijk niet meer. Tijdens de feestdagen was er wat meer tijd voor bezinning, ook op dat terrein. Als je over zaken nadenkt en praat, ontstaan er vanzelf nieuwe inzichten of worden oude inzichten die diep zaten weggestopt wat meer naar boven gehaald. Het werd mij eigenlijk vlot duidelijk dat in ons gezin geld een erg marginale positie inneemt. Althans, aan het belang van het uitgeven daarvan. De tijd dat ik voor mijn vrouw als cadeautje voor tussendoor een maandinkomen van een bijstandsgezin neerlegde, is echt voorbij.
Ik heb in mijn kantoor schrijfgerei liggen waar je in Afrika een dorp meerdere maanden van kan onderhouden. U kent ze wellicht, die dikke vulpennen met zo’n wit ‘bergje’ bovenop de dop. Ik ben al zeker een decennium ‘af’ van dat soort onzin. Het adagium ‘minder is meer’ spreekt mijn vrouw en mij wel aan. Ik hoor u denken: “Makkelijk geroepen als je voldoende inkomen hebt.” Dat is misschien ook zo, maar aan de andere kant is het bestaan van een kleine zelfstandige erg onzeker. Het ene jaar is top, het andere jaar een flop. Dan leer je vanzelf de tering naar de nering zetten en daar is niks mis mee. Dat hebben we beiden van huis uit meegekregen, al komen we allebei uit de gegoede middenklasse. Minder blijft dus meer.
Zo’n beetje alle verbouwingen aan ons huis heb ik eigenhandig gedaan. Slecht voor de economie, goed voor de portemonnee. En niks is leuker dan dagen in de weer te zijn met gipsplaten, houten balken en isolatiemateriaal. Eettafel, salontafel? Zelf ontworpen, zelf gemaakt. Rietveld zou er jaloers op zijn en een betere remedie tegen stress is er niet. Geld spenderen voor de lol van het spenderen is in dit gezin dus redelijk uitgebannen. Shoppen om het shoppen doen we feitelijk niet meer. En ik heb zo de indruk als ik om mij heen kijk dat veel meer mensen die koopgekte zijn ontgroeid. Of ken ik louter de verkeerde mensen? Daarom vraag ik me soms af hoe al die winkeltjes die in Utrecht het komende decennium worden gebouwd bestaansrecht moeten krijgen, zeker nu het kopen via internet zo’n vlucht neemt. Ik las laatst dat de stad nooit onderzoek heeft gedaan of het er niet domweg teveel worden. De markt wil ze bouwen, dus dan zal de markt dat wel goed hebben uitgerekend.
Ik verwacht net iets meer van onze bestuurderen. Net als bij die koopzondagen. Ik was en ben fervent tegenstander van al die verschrikkelijke koopzondagen en heb ook tegen gestemd bij het referendum. Utrecht is op zijn mooist op een stille zondagmiddag. Dat genot dient ergens voor. Maar sinds deze week zijn opeens veel Albert Heijns iedere zondag open. Het kan best handig zijn, maar ik ga liever op zondag naar albert.nl. Ik hoop u ook.
Stuur dit bericht door!
|