U kunt zich niet indenken hoe zat in de Utrechtse discussie over lucht aan het worden ben. De een roept dat we niet moeten zeuren in dit kleine stadje. Zolang het er hier veel frisser is dan in Londen, Parijs of New York is er niks aan de hand. Anderen roepen dat je Utrecht helemaal moet volstampen met woningen en kantoren, want dan hoef je niet te bouwen in het Groene Hart en op de Heuvelrug. Dan is het misschien wat smeriger in de stad, maar kunnen we allemaal genieten van de zuurstof aldaar. Tja, das ook een invalshoek.

Mij gaat het daar eigenlijk helemaal niet om. Ik woonde vroeger in de binnenstad en toen wist ik al dat je beter drie pakjes sigaretten op een dag kon roken, dan drie minuten achter lijntje 2/22 aanfietsen op de Lange Nieuwstraat. Je kon feitelijk niet meer ademhalen als die bus optrok van halte Willem Arntzhuis. Aan de ander kant, toen ik midden jaren tachtig een paar dagen in Leipzig doorbracht kwam er zwarte drab uit mijn neus vanwege de bruinkool in de lucht. De Wartburg fabriek daar werd van elektriciteit voorzien door twee opgetakelde stoomlocomotieven die op bruinkool werden gestookt. Ik kan me niet voorstellen dat je in die omgeving wel oud kon worden, en dat was waarschijnlijk ook niet het geval, maar in Utrecht was het nooit zo erg.

Waar ik wel gestoord van wordt is het feit dat onze gemeente niet in staat is helder beleid te maken waar een rechter zonder probleem een stempel op kan zetten voor akkoord. De stad Utrecht heeft de afgelopen jaren miljoenen van ons geld verspeeld aan externe specialisten en rechtsbijstand, zonder enig noemenswaardig resultaat. De hele stad zit op slot. En daar zit volgens mij niemand op te wachten, ook de meest verstokte milieuactivist niet. De inwoners van Utrecht willen volgens mij dat als een stad plannen maakt voor de aanleg van wegen, die wegen er ook komen. En als bij voorbaat vaststaat dat een weg er niet kan komen onder de huidige regels, dat er dan ook geen plannen voor zo’n weg worden gemaakt. Als er een Muziekpaleis moet komen, prima, maar als ie er niet kan komen omdat de regels dat misschien niet toestaan, dan sloop je een alom geroemde zaal nog effies niet. Wacht dan tot je weet of je ook echt mag bouwen.

In Utrecht hebben we er alleen geen enkel probleem mee om de zaken omgekeerd uit te voeren. En dat terwijl iedereen de uitdrukking kent nooit oude schoenen weg te gooien voordat er nieuwe zijn. Veel ingewikkelder is het niet, behalve hier.

Wat mij betreft is de lucht in Utrecht van een uiterst bedenkelijke kwaliteit. En dat heeft niets met auto’s of wegen te maken, maar vooral met de muffe manier waarop het beleid tot stand komt. Misschien moest Utrecht het onderwerp eens weghalen bij de dienst StadsOntwikkeling en op het bordje van de GGD neerleggen. Als Mohammed niet naar de berg komt, moet de berg maar naar Mohammed!