Wouter Bos draagt een Ray Ban zonnebril. Ach, die dragen er wel meer. Toen ik nog met contactlenzen door het leven ging heb ik er meerdere versleten. Of verloren. Soms werden ze gejat. Aanstekers, daar ben ik er ook dozijnen van kwijt geraakt. Of ik wel eens aangifte heb gedaan? Neen. Eigen domme schuld dacht je dan, althans, zo leerde je dat thuis. Ik betaal me al jaren suf aan verzekeringen maar heb maar een keer iets geclaimd. Net nieuwe gordijnen waren door een lekkend raam naar de sodeju. Foutje van de aannemer. Alle ramen van ons nieuwbouwblok werden daarna aangepast. De aannemer vertelde dat de gordijnen vergoed moesten worden door de eigen verzekering. Ik vond dat een raar verhaal want met die gordijnen was niets gebeurd als die ramen op de juiste manier waren gefabriceerd. Maar goed, iedereen die zich weleens een nieuwbouwhut heeft aangeschaft weet dat je beter eieren voor je geld kan kiezen: met een beetje aannemer valt niet te praten.

Bos had zijn verloren brilletje beter niet kunnen declareren bij de staat. Dat weet hij nu ook. Maar dat had hij toen moeten weten. En waar gaat het helemaal over? Inderdaad, over niets. Althans, qua geld dan. Het gaat wel degelijk om integer handelen. Als je te stom bent om je bril te verliezen dan moet je zelf op de financiële blaren zitten. U, ik en Wouter Bos.

In Utrecht liggen nu de declaraties van de collegeleden over 2008 op straat. Veel gekkigheid staat daar niet in. Interessant is wat daar niet in staat. Iedereen weet dat collegeleden avond aan avond met allerhande partijen hapjes doen. Althans, dat was voorheen wel het geval. Ik ken een oud-wethouder die soms drie etentjes op een avond had. Hij begon vroeg en nam dan alleen een salade, bij hapje twee alleen een hoofdgerecht om door te schuiven naar tent drie voor het toetje en de koffie. En in de declaraties van het college zie ik aan etentjes alleen de baas van de stad een vorkje opvoeren met een tweede kamerlid, met minister Vogelaar en, jawel, de wiederguhtmachungschnitzel met VNG-baas Ralph Pans a 150 euro.

Wolfsen en Pans hadden elkaar behoorlijk de maat genomen tijdens het burgemeestersreferendum van september en oktober 2007. Pans schreef er later zelfs een boekje over. Er was van alles gebeurd dat afgesloten moest tijdens een hapje en een drankje. Uiteindelijk nodigt Wolfsen Pans uit in restaurant Divinatio aan de Veilinghaven. De datum is 28 april 2008. Wolfsen zal daar later over zeggen: “We hadden de eerste maanden weinig contact, een paar keer gemaild en gebeld, en toen hebben we wel gezegd, nou als we iets verder zijn, gaan we rustig eens eventjes..., dus ik heb een hele avond eens rustig met hem gegeten hier in de stad." En wat zet de burgemeester op zijn bonnetje? “Diner met VNG-directeur Pans”, en vraagt de centjes terug van de gemeente. Heerlijk! Ach, het gaat allemaal om niks, maar het komt zo ‘Ray Ban’ over. Toch ben ik vooral benieuwd wie die velen etentjes van ons stadsbestuur uiteindelijk wel schokken!