Met Jan Smit natuurlijk. Geweldig nieuws. Jan werkt half vrouwelijk Volendam af. Yolanthe pikt dat niet en zoent met Wesley Sneijder. De camera’s van de parkeergarage naast de Bijenkorf in Amsterdam registreren dat. Yolanthe haalt het huis in Volendam leeg, tot aan de filterzakjes toe. Radio 538 houdt een inzameling voor Jan en hele gezinnen rijden naar Volendam om bankstellen, koffiezetapparaten en knuffels af te leveren bij de moeder van Jan. Jan was er niet, want hij had een week vakantie met zijn nieuwe vlam. Bovendien was hij een dikke lip geslagen door de vriend van die vlam. Een stukadoor melden de media nog. Jan blijft lachen op de dijk.

Wie ook de zomer in lacht, is de burgemeester van Utrecht. Had me voorgenomen geen woord vuil meer te maken aan die affaires. Hij heeft al genoeg te lijden gehad in Utrecht en voor je het weet wordt het verkeerd uitgelegd. Vooral door hem zelf, hij is een meester in het omdraaien van uitlatingen. Wat, excuses aan de gemeenteraad over zijn mediastrategie? Het zijn de media die hem de maat nemen, niet andersom.

Nu zegt de man dat hij niks meer wil horen over zijn handelwijze richting journalisten en zijn declaratiegedrag. Daar moet het niet meer over gaan. Het moet gaan over bijvoorbeeld de veiligheid in de stad. Wat een bewering van iemand die zelf een persconferentie ging beleggen over de vermeende aantasting van zijn integriteit door Ons Utrecht. Net in het reces alles weer wegpraten in de landelijke media is zeer uitgekiend. Wat doen excuses eigenlijk met iemand? Niet veel dus, enige nederigheid had hier gepast. Deze zomer gebeurt er nog wel meer, wanneer de gemeenteraad terug is van reces, is dit wel weer vergeten moet hij gedacht hebben. Blijven lachen maar.

Misschien eens een inburgeringcursus volgen en dan wel gescheiden, vind ik. Wat Nederlandse gewoonten leren kennen zoals luisteren voordat je wat zegt of doen wat je beloofd hebt of niet blijven ontkennen. En vooral blijven lachen!