Klik hier voor een vergroting

Een prachtig bouwwerk zo’n brug: de Demkabrug. Ik ken hem al jaren, als je er op de fiets overheen wilt, moet je via een stijl fietspad omhoog tot aan de brug. Naast het fietspad een oud hek, met gaas van een kwaliteit die nu niet meer gemaakt wordt. Kleine bomen en klimplanten zitten verstrengeld in de mazen van het gaas. Je moet genoeg vaart hebben om boven te komen zonder af te stappen. Halverwege zit een haarspeldbocht, waar je net niet te veel, en niet te weinig snelheid moet hebben, om niet uit de bocht te vliegen en toch helemaal tot boven te komen.

De brug heeft me meermalen gelokt, maar door het drukke treinverkeer was het onmogelijk om er foto’s te maken. Maar nu de nieuwe brug er is en de oude afgesloten is voor onderhoud, kan ik eindelijk op de rails komen. Vooral doordat de spoorwerkers een hek op een kier hebben laten staan. Ik ben onder de indruk van het enorme bouwwerk, en kijk achterom, als ik in de verte een trein aan hoor komen. Ik weet dat de brug is afgesloten, maar ben toch bang dat er opeens achter mij zo'n groot geel monster, met twee felle koplampen opduikt, met meer dan honderd kilometer per uur.

Onder mij zie ik het donkere Amsterdam-Rijnkanaal stromen en zo nu en dan kijk ik op het dek van een voorbij schuivend schip. Voor sommige mensen is de afstand tot het wateroppervlak al reden genoeg om niet naar beneden te durven kijken. In het donker lijkt de afstand nog groter. Even flitst het door me heen om naar beneden te spugen, maar zoals ik vroeger op het balkon van de kerk al geleerd heb die neiging te onderdrukken, wist ik dat ook nu te doen.

Het vreemde licht in de lucht geeft een paar geheimen van de brug prijs. Ik zie wel een reling op de eerste verdieping maar geen ladder er naar toe, anders was ik vast naar boven geklommen. De leuning boven op de boog is extra uitnodigend. Wat een standpunt! Statief mee naar boven, en kijken wat voor unieke foto's het standpunt oplevert. Geen kans op onscherpte door het trillen van passerende treinen, en te laag om windgevoelig te zijn. Kortom de kans om een geweldige foto te maken. Gelukkig kom ik niet in verleiding.

De hoge standpunten zullen mij altijd blijven lonken, maar steeds vaker laat ik de uitdaging voor wat het is. Niet ieder hoog standpunt levert een goede foto op, en de gevolgen van een misstap wil ik niet eens aan denken. Een mooi bouwwerk in het nachtelijke licht, is al uitdaging genoeg. Zoals aantrekkelijk damesgezelschap voor een gigolo op leeftijd. Hij is nog steeds aangetrokken door het andere geslacht, maar laat de jacht tot in de slaapkamer aan zijn jonger opvolgers over. Zelf geniet hij al van de aanwezigheid van een mooie vrouw en de geheimen die ze prijs geeft in het schaarse avondlicht.