Klik hier voor een vergroting

Bij het eerste bezoek aan de Domkerk dat ik me kan herinneren, kwam ik niet door de hoofdingang naar binnen maar door een klein deurtje bovenin de kerk. Het was in de jaren tachtig. De Dom werd toen gerestaureerd.

Rond de hele kerk stonden steigers. Zoals ik als kind rond de aardappelmeelfabriek sloop om een ingang te vinden, was ik ook rond de steigers geslopen, totdat ik een plek vond om naar boven te klimmen. Een paar vrienden van toen klommen die nacht mee.

Het was een echt avontuur, voor een jonge student. We zaten boven en keken uit over de stad. Niemand wist dat we daar waren. Voorbijgangers schoven als kleine stipjes over het Domplein, niet bewust van de avonturen die er boven hun hoofd werden beleefd.

Het was een kick om naar boven te klimmen en daar je plek te vinden. Aan het eind van de avond klonk er wel ergens in ons jongerencentrum de vraag: “Gaat er nog iemand mee naar de Dom?” Soms spraken we ook gewoon boven af. Je zocht dan een plekje op waar je goed kon zitten en een mooi uitzicht had. Daar genoot je van totdat je geroezemoes hoorde en je iemand naar boven zag klimmen, als ze al kwamen.

Een van die keren dat ik er alleen was, ben ik de steigers verder gaan verkennen. Zo vond ik het deurtje in de kerk dat open stond. Hierdoor klom ik de kerk binnen.

Op een gewone dag is de Dom al een indrukwekkend bouwwerk maar 's nachts, als je helemaal alleen bovenin een totaal donkere kerk staat, is het bijna een religieuze belevenis. Het beetje nachtlicht dat door de ramen naar binnen komt, geeft het een duistere sfeer. Ik heb een klein beetje heen en weer gelopen over de balustrade, en ben toen weer naar buiten gegaan. Een hele ervaring rijker.

Een mengsel van ontzag voor het enorme gebouw en angst om te verdwalen of om betrapt te worden, heeft mij ervan weerhouden om verder op onderzoek te gaan in de kerk. Ik heb nooit tegen mijn vrienden verteld dat je vanaf de steiger de kerk in kon komen. Misschien uit respect voor de kerk en een beetje bang dat zij daar dingen zouden kunnen doen waar ik het niet mee eens was.

Later hoorde ik dat wij niet de enige nachtelijke geveltoeristen waren. Er is zelfs iemand naar beneden gevallen. Als ik dat toen geweten had, was ik misschien voorzichtiger geworden en nooit naar boven geklommen.

Deze foto is gemaakt toen de Dom 750 jaar oud was. Ter gelegenheid van die verjaardag werd het middenschip, dat ooit in een storm in 1674 weggeblazen is, met steigers weer opgebouwd. Voor de liefhebbers van oude kerken gaf het een geweldig beeld van hoe groot de Domkerk ooit geweest is. De liefhebbers van modernere architectuur konden genieten van de strakke pijpen die de twee middeleeuwse gebouwen met elkaar verbonden.