Klik hier voor een vergroting

Als ik 's avonds m'n T-shirt uittrek vind ik altijd een pluisje in mijn navel. Misschien komt het door de beharing rond mijn navel. Ik ken eigenlijk niemand waarvan ik ook maar iets weet over zijn of haar navelpluis, maar ik neem aan dat ik niet de enige ben. Nooit heb ik er veel aandacht aan besteed, tot ik op een gegeven moment een tijdje gestopt ben met roken. Ik gebruikte een van de werkloos geworden asbakken om mijn pluisjes in te gooien. Toen ik na anderhalf jaar weer begon met roken, verdwenen de pluisjes uit beeld.

Sinds onze verhuizing hebben we een mooie grote badkamer, met daarin ruimte voor bakjes, en versieringen zonder enige functie. Een van die attributen is een mooi Japans lakdoosje met een vis op het deksel. De greep van het deksel ontbreekt, waardoor je even moet prutsen voor het deksel er af gaat. Voor het tandenpoetsen doe ik altijd de pluis van de dag in dat bakje.

De kwaliteit van de T-shirts bepaalt de navelpluis. M'n meeste T-shirts zijn zwart, en een aantal witte en twee of drie met een kleur. Sommige oude shirts zijn wat pluiziger, zij geven hele mooie grote pluizen. Ook heb ik gemerkt dat de hoeveelheid beweging van invloed is op het formaat van de pluis. Op dagen dat ik veel beweeg, heb ik meestal een grotere pluis, dan op dagen dat ik zittend werk doe. Donkere en lichte pluizen, en een enkele met een lichte groene of gele gloed. Ik begon de pluisjes weer te bewaren, eerst gewoon op de wastafel, daarna in het lakdoosje.

Ik hou het al weer een tijdje vol. De stukjes hotelzeep onder in het lakdoosje zijn al niet meer zichtbaar. Het navelpluizen is een vast onderdeel geworden van mijn avondritueel. Soms laat ik trots een hele grote zien. Of ze ooit een bestemming krijgen, is maar de vraag. Mijn mooiste pluis, een waar ik echt trots op was, heb ik onder een glas bewaard. Het had een heel speciale vorm.

Het was een pluis in de vorm van een konijn. Een soort Nijntje, maar dan met twee ongelijke oren. Ik was al op zoek gegaan naar een mooi klein hangertje of amuletje om dat pluisje in te bewaren. Helaas, een rigoureuze schoonmaakronde verder was Nijntje Navelpluis verdwenen. Ook niet bewaard tussen die honderden anderen, anders had ik nog kunnen zoeken. Het had me zo mooi geleken zo'n amulet Dick Bruna aan te bieden. Zo nu en dan kijk ik nog gespannen naar de vorm van mijn pluis, maar tot nu toe heb ik geen enkele konijnen-pluis meer gevonden.