Het wordt steeds moeilijker om je aan de indruk te onttrekken dat er een andere wind is gaan waaien bij de rechtbank Utrecht, sector bestuursrecht. Wolfsen schrikt er niet voor terug om een hele oplage van Ons Utrecht te doen vernietigen, de hoofdredactie van het AD/UN met mailtjes te belagen en de overplaatsing van een kritische journalist te bewerkstelligen. Zou hij ook mailen en bellen met partijgenoten en ex-collega's bij de rechtbank en de Raad van State?

Op 4 februari 2009 namiddag ontving de rechtbank een verzoek van de gemeente Utrecht om de uitspraak van de rechtbank van 23 mei 2008 te schorsen, waarbij de reconstructie van de Majellaknoop werd stilgelegd en de gemeente de opdracht kreeg het besluit opnieuw te nemen met een betere onderbouwing. De volgende ochtend werd in aller ijl een zitting belegd, die nog diezelfde dag plaatsvond. Dus binnen 24 uur na ontvangst van het verzoek vond de zitting plaats. Binnen een paar dagen kreeg de gemeente waar zij om had gevraagd: de rechter besliste dat de gemeente het werk mocht hervatten, vooruitlopend op het nieuw te nemen besluit (dat nota bene al genomen had moeten zijn!).

Nadat de gemeente het nieuwe besluit genomen had, verzocht ik de rechtbank op 6 mei 2009 namens Ronduit Weg om het werk aan de Majellaknoop stil te leggen, omdat tegen het nieuwe besluit beroep was ingesteld. De rechtbank schreef dit keer niet een zitting uit voor de volgende dag, maar pas voor 29 mei. Dat is dus ruim drie weken later.
Daaruit valt slechts op te maken dat de rechtbank zich heel wat beter in de problemen van de gemeente kan inleven dan in de problemen van een bewonerscomité. Maar daar blijft het niet bij.

De gemeente stuurde op 22 mei een stapel papier naar de rechtbank van 8 kilo (18,5 cm). Voornamelijk dikke rapporten. Bij een 'verzoek voorlopige voorziening' geldt dat stukken ingediend moeten worden uiterlijk in de loop van de tweede dag voor de zitting, zodat de rechter een volle dag heeft om het dossier door te nemen en daar de belangrijkste documenten van te bestuderen. Voor Ronduit Weg stuurde ik zegge en schrijven 15 pagina's tekst in met een paar A4-tjes aan bijlagen. De rechter besloot daarop de zitting veertien dagen uit te stellen, want 15 pagina's was wel wat veel om in een volle werkdag te bestuderen.

Wil een verzoek om de werkzaamheden stil te leggen enige zin hebben, dan moet dat verzoek natuurlijk behandeld worden vóórdat de reconstructie goed en wel voltooid is. De zitting wás al gepland voor ruim drie weken nadat het verzoek binnengekomen was, en daar kwamen nu dus nog twee weken bij. De gemeente zou de reconstructie dus kunnen voltooien vóór de
zitting zou plaatsvinden. Daarmee stond de uitspraak van de rechter bij voorbaat vast: het verzoek zou worden afgewezen wegens het ontbreken van spoedeisend belang (er zou namelijk niets meer zijn om stil te leggen). De rechter was niet gevoelig voor dat argument en bleef bij haar beslissing: de zitting op de 29ste ging definitief niet door.

De omvang van het dossier en de ingediende stukken weerhielden de rechter er op 4 februari niet van binnen 24 uur een zitting te laten plaatsvinden en binnen enkele dagen uitspraak te doen. Maar toen was het de gemeente die het verzoek deed. Het bestuursrecht is ooit ontwikkeld om burgers te beschermen tegen een machtige overheid. Tegenwoordig wordt de overheid, die steeds machtiger wordt, door de bestuursrechter beschermd tegen een bewonerscomité.

Wordt vervolgd.

Kees van Oosten