Plaats van handeling: Een café in Utrecht

Tijd: Uur of drie ‘s middags

Wie: Ik (de serveerster) en de gemiddelde gast

Handeling: Geknip in de vingers, wat na het negeren van mijn kant overgaat in het buitengewoon intelligente ‘hé!’ (lees: kom onze bestelling opnemen - en snel een beetje)

Buiten de cafémuren zou ik na deze handeling mijn rechterwenkbrauw optrekken en voorbij lopen. Het eerste doe ik, het tweede vindt mijn baas niet goed. Dus ik loop er naar toe, neem stilzwijgend de bestelling op en keer terug naar de krant waarin ik aan het lezen was. Die kunnen wel even wachten. En wat lees ik daar? Dat er een boek is geschreven over etiquette in de horeca. Ah, denk ik, verlossing!

Helaas.

Het boek draait niet om het asociale gedrag van de gemiddelde gast, nee, de gasten ergeren zich aan het respectloze gedrag van het horecapersoneel. ‘Ze voelen geen greintje gastvrijheid’ concluderen de auteurs Berman en Sok dramatisch. Ik nodig ze bij deze uit om eens bij mij een kop koffie te komen drinken, dan kan ík eens een boekje open doen over het respectloze gedrag van de gemiddelde gast. In het gunstigste geval stuitert mijn ‘goedemiddag’ namelijk tegen een hersenloze muur en blaft m’vrouw/m’neer ‘twee koffie’ terug. In het minder gunstige geval blijft hij of zij schaamteloos naar de partner kijken en geeft aan hem de bestelling door.

In een goede bui keer ik terug naar de tafel, mét de kopjes, en zeg zelfs alstublieft, maar ook dan blijven ze rustig doorpraten en nemen ze geen enkele acht van mijn bestaan. Oké, ik ben de serveerster, oké ik bedien u, maar wel tot op zekere hoogte. En met een beetje respect graag.

An


verZINsels.Com