In Middelburg liep ik laatst langs een oude donkere steeg vlakbij de markt en werd getroffen door het naambord: Isabellagang. Daar kun je vrij over associëren, maar sinds vorige week weet ik wat het is. Een beetje tekeergaan tegen Tivoli.

Als het zo bedacht is, dan is het een knap plannetje geweest. Gilbert Isabella speelt als fractievoorzitter van de grootste coalitiepartij de bad guy en dreigt drie ton subsidie van Tivoli af te pakken. Wethouder Floris de Gelder acteert als de good guy en zegt dat alles goed komt rond het Muziekpaleis en Tivoli. Het dreigende amendement wordt een motie. En daar kun je alle kanten mee op als college. Eind goed al goed bij deze feel good movie. Toch vrees ik dat het geen block buster wordt. Bovendien, het intrige klopte niet. De subsidie is ook dekking van de exploitatie van het Muziekpaleis zoals een gis GroenLinksraadslid in een goede bijrol opmerkte.

Op de PvdA-site geeft Isabella zijn drijfveren weer. Ik begrijp ze wel, het stoort hem dat Tivoli nogal een grote mond heeft in de onderhandelingen over de eigen broek ophouden en ondertussen jaarlijks drie ton subsidie vangt. Maar ik vermoed dat Tivoli met het programmeren van alleen populaire muziek op eigen kracht een heel eind komt. En ook ik vind dat men een grote muil heeft, maar men heeft wel iets te verliezen. De werkelijke discussie is natuurlijk dat de subsidie al lang ingeboekt is voor de toekomstige exploitatie van het Muziekpaleis. Dat heb ik twee maanden geleden al in deze kolommen betoogd, het cultuurbudget wordt in de toekomst alleen maar schraler, de mooie woorden van Isabella over cultuur in de wijken ten spijt. Een politieke alleingang dus.

En ach, is dit niet alleen maar een linkse elite-discussie. De discussie in de straat gaat ergens anders over. Ik raad Isabella aan om eens wat winkeliers af te gaan op de Amsterdamsestraatweg en te vragen naar de gevolgen van de golf van winkeldiefstallen en overvallen aldaar. Het went nooit om een mes tegen je keel te krijgen. Ga daar eens tegen te keer.