Je begint pas een beetje mee te tellen als columnist als er heel toevallig eens iets in je mailbox valt. Collega Van Oosten had dat met de facturen van de coördinator luchtkwaliteit en nu valt mij de eer te beurt. Niet afvragen van wie en waarom, maar gewoon gebruiken, leerde mij een rot in het vak.

Zo spectaculair is het misschien niet. Maar wanneer binnen de provincie Utrecht kennelijk krachten leven om de plannen voor de megalomane Belle van Zuylentoren te tackelen, dan is dat altijd nuttig. Nog altijd heb ik het idee dat ontwikkelaar Burgfonds en de gemeente Utrecht op het juiste moment wachten om de plannen definitief te lanceren. Bij het begin van het kerstreces of zo. Uit documenten voor de commissie ruimte, groen en water van de provincie blijkt dat met nieuw beleid de bouw van de toren kan worden tegengehouden. Die conclusie volgt nadat eerder is vastgesteld dat dit op grond van de nieuwe Wet Ruimtelijke Ordening niet kan.

Nu zijn stad en provincie op het gebied van de rode contouren wel een beetje twee handen op een buik. Want veel bouwen is behalve goed voor de economie, ook een bijdrage aan de kas van provincie en stad. Dus ondanks de prachtige naam van die provinciale commissie is het juist bouwen en bouwen.

Maar misschien dus niet de Belle. Het lijkt me voor het openbaar bestuur en de democratie prima wanneer twee bestuurslagen met elkaar in de slag gaan. De provincie kan, zo melden de stukken, een steviger provinciaal beleid ontwikkelen zoals een beleidsvisie op hoogbouw in relatie tot de kwaliteit van het landelijk gebied. Ik geef toe, zoiets is nog geen bestorming van het Utrechtse stadhuis maar in ambtelijke termen komt het wel een beetje in de richting. Het zal toch niet zo zijn dat wij onze hoop nu op de provincie moeten vestigen. Ik ben niet kieskeurig in ieder geval.