De zingende fietsers. Ik kom ze met regelmaat tegen en ze fascineren me. Het is een bijzondere combinatie: zingen en fietsen. Want een interessante vraag is: zingt de zingende fietser om gehoord te worden? Want gehoord wordt hij niet lang. De fiets is immers een vluchtig vervoersmiddel. De gemiddelde Utrechtse fietser haalt wel een grove vijftien kilometer per uur. En dat doet de zang geen goed. Er even lekker voor gaan zitten is er niet bij.

Soms passeren ze me op rammelende fietsen. Alsof ze de zang daarmee willen ondersteunen, of, misschien logischer: alsof het gerammel voor de zingende fietser de aanleiding was om te gaan zingen. Het gerammel van de fiets is het instrument. Vaker nog tref ik ze op stille fietsen en altijd zijn ze zeer aanwezig. Uitbundig zelfs.
Opvallend is ook het repertoire. Soms zingt de fietser een klassieker van bijvoorbeeld de Rolling Stones of Nina Simone, maar vaker brengen ze mijn liedjes ten gehore uit de categorie top 40 (die ik dan persoonlijk iets minder aangenaam vind).

Ik ben er inmiddels wel achter dat er twee categorieën zingende fietsers zijn: de zingende fietser die zingt als tijdverdrijf en de dronken zingende fietser. Vooral die laatste fietst door mijn straat. Favoriet is ‘Het regent zonnestralen’ van Acda en de Munnik. Altijd vals, en altijd midden in de nacht. Als ik in bed lig. Word ik wakker van de zingende fietser.

Erica


verZINsels.Com