Een waar mediaspektakel afgelopen maandag: Dirk Scheringa die de verzamelde pers te woord staat over de ondergang van zijn bank. Live uitgezonden op de nationale tv. Dirk voelt zich spreekwoordelijk genaaid door Wouter Bos en Nout Wellink en stelt dat DSB bewust kapot is gemaakt. Scheringa roept inmiddels om een parlementaire enquête om de onderste steen boven te krijgen. De Staat der Nederlanden had hem 100 miljoen kunnen uitlenen tegen een prima rentetarief maar koos daar niet voor waardoor tweeduizend mensen hun werk verliezen en de maatschappij 1,5 miljard schade loopt.

Is het erg dat Nederland een DSB-bank kwijt is? Hoogstwaarschijnlijk niet. De bank was amper bank te noemen. Wel is het erg voor de medewerkers en het is zeker nog erger voor de mensen die nu de rekening betalen. Dat gezegd hebbend is het vooral interessant hoe Wellink en Bos hebben geopereerd. Mocht blijken dat DSB doelbewust kapot is gemaakt, dan is dat een buitengewoon ernstige zaak. Alleen al om de claim van Scheringa te kunnen weerleggen, zou de Tweede Kamer zo’n enquête moeten instellen. Er kan geen enkel misverstand blijven bestaan wie hier het gelijk aan zijn zijde heeft. Zoiets raakt de kern van het vertrouwen in het opereren van de overheid. Als spaarders geen vertrouwen hebben in een bank, dan halen ze hun geld van die bank en sodemietert zo’n bank om. Maar wat doet een burger als die geen vertrouwen heeft in de overheid? Helemaal niets.

Ja, zo’n burger kan op iemand als Geert Wilders stemmen, maar dat lost natuurlijk geen sikkepit op. Een kabinet kan vallen onder druk van de publieke opinie en nervositeit bij de coalitie. Maar ook dat helpt amper. De burger schiet alleen iets op met vertrouwen in de overheid. Vertrouwen komt te voet en gaat te paard. Een zuiver opererende overheid is daarom zo essentieel. Het is het enige dat ons onderscheidt van een bananenrepubliek.

In Utrecht hebben we ook wat zeer onverkwikkelijke zaken achter de rug die het vertrouwen van de burger in de overheid geen goed doen. Daaronder is de vorming van een muziektempel aan het Vredenburg. Ook daar zou een ‘parlementaire’ enquête door de gemeenteraad op zijn plaatst zijn, maar dat staat elders in deze krant te lezen.

Nog even terug naar DSB en voormalig opvolger van Gerrit Zalm, VVD-er Frank de Grave als financieel directeur. De Grave is in het rijtje VVD-bestuurders bij de bank van Scheringa de enige die al na acht weken zijn portefeuille inleverde. Ik ben verdraaid benieuwd waarom. Alleen om die vraag beantwoord te zien zou z’n parlementaire enquête er wat mij betreft mogen komen. Het zou een begin kunnen zijn om de inwoners van Nederland te laten zien dat er ook integere oud-politici rondlopen in het baantjescircuit. Iets dat op dit moment door bijna niemand meer wordt geloofd en dat fnuikend is voor het functioneren van ons systeem. Het ‘bestrijden’ van Wilders doe je waarschijnlijk beter door de feiten op tafel te leggen rond de val van DSB dan debatjes te voeren over de kopvoddentaks.