zaterdag 21 september 2019
Versie 3.00.0
  Dé click met Utrecht!


Nieuws per e-mail?
Aanmelden Mijn AOU
Hier gratis aanmelden

Politiekpagina
Nieuwspagina
Meer nieuwspagina
Regio nieuwspagina
Variapagina




Flitsende nostalgie
Column
Gepubliceerd: 2009-10-07
door: Quentin van Dinteren








De legende gaat dat een mens zijn leven in een seconde voorbij ziet flitsen als dat leven in de waagschaal is gesteld. Of dat waar is of niet, weet ik niet en ik ben ook niet van zins het uit te vinden. Desalniettemin kan ik mij goed voorstellen dat in de laatste seconden toch even een ‘beoordeling’ plaatsvindt. Het is niet meer dan logisch dat mensen nog even zeker willen weten of het overgrote deel van het leven naar wens was.

Dat verlangen naar een moment van beoordeling ken ik ook. Af en toe sta ik – en ik ben zeker niet de enige – even stil bij mijn daden en woorden tot zover. Dat moment wordt vrijwel altijd in leven geroepen door een plaats, voorwerp of andere zaak uit het verleden. Logischerwijs gaat dat moment dan ook vrijwel altijd gepaard met een zoete golf nostalgie.

Een tijd geleden vond ik mij bij puur toeval op de drempel van de eerste woning die ik in Utrecht betrokken heb: een groot kantoorpand op een industrieterrein. Destijds moesten wij als bewoners vertrekken omdat het pand verkocht was en onze bewoning immers maar tijdelijk was. De auto’s werden volgeladen; er werd verhuisd en ik heb sindsdien niet meer teruggekeken.

Toch was de verleiding erg groot om nog even naar binnen te wandelen. Bij navraag aan de receptie van het kantoor bleek dat geen probleem te zijn. Oude vertrekken, sinds een aantal jaren door mij verlaten, waren kantoor- en opslagruimten geworden, maar toch nog steeds herkenbaar. De gangen, deuren, ramen en de afmetingen waren hetzelfde en het pand was nog steeds bitter slecht geïsoleerd. Zelfs de muffige kantoorgeur die er altijd hing, was door de goedkope luchtverfrisser in de airco nog niet geheel verjaagd.

Na een kort verblijf en vriendelijke woorden van dank, heb ik een tijdje als de Denker van Rodin – maar dan mét kleren – het een en ander voorzichtig overwogen. De eindbalans laten we in het midden. Maar één van mijn conclusies zal ik delen... Als u, net als ik, behoefte heeft om het leven voor de ogen te zien flitsen, doe het dan op deze zelfde manier. Het is een perfecte manier om het leven in de weegschaal te zetten, zonder het in de waagschaal te stellen.

Quentin van Dinteren


Stuur dit bericht door!


© 2007-2012 AllesoverUtrecht