zaterdag 16 februari 2019
Versie 3.00.0
  Dé click met Utrecht!


Nieuws per e-mail?
Aanmelden Mijn AOU
Hier gratis aanmelden

Politiekpagina
Nieuwspagina
Meer nieuwspagina
Regio nieuwspagina
Variapagina




“Gewoon niet doen”
Column
Gepubliceerd: 2009-10-28
door: Quentin van Dinteren








Een verse inwoner van Utrecht, zeker de immigranten vanuit het oosten en zuiden des lands, zullen snel een aantal zaken leren. Zo zul je liever niet ‘Amsterdammertje’ zeggen als je een vaasje bier bestelt. Een aantal kroegbazen waarderen dat niet. Zo ook is “waor?” achter een zin in Utrechts accent een retorische vraag om bevestiging van de luisteraar. Beter onderbreek je de ander dus niet zodra je dat hoort. Daarnaast is ‘jochie’ niet denigrerend en ‘pik’ als aanspreekvorm is gewoon vriendelijk bedoeld. Althans, meestal…

Maar een les die ik pas laat leerde, was dat iemand die in Utrecht woont, niet een ‘Utrechtenaar’ genoemd moet worden, maar een ‘Utrechter’. Bij navraag naar de reden hierachter bij de persoon die mij dit vertelde, luidde het antwoord: “gewoon niet doen”. Een onbevredigend antwoord, dus ik kroop achter mijn trouwe computer om op onderzoek uit te gaan. Eenieder die dit ook doet, komt erachter dat in Utrecht rond 1730 er een heus trefpunt voor homoseksuelen was op de plaats waar het middenschip van de Domkerk was ingestort.

Deze zaak werd aan het licht gebracht door kerkelijk personeel en resulteerde in een heuse vervolging van homoseksuelen in Utrecht. Tijdens deze vervolgingen vonden een aanzienlijk aantal mensen de dood en spreidde het nieuws van de affaire als een vuurtje door het land. Sterker nog, de affaire kreeg zoveel aandacht dat ‘Utrechtenaar’ niet alleen gebruikt werd als aanduiding voor een inwoner van deze mooie stad, maar ook om homoseksuelen mee aan te duiden. Op een niet-vleiende wijze, mag daaraan toegevoegd worden. De zegswijze “hij is van achter de Dom” had overigens dezelfde betekenis.

Sinds de jaren dertig van de twintigste eeuw is het woord ‘Utrechter’ in zwang geraakt als aanduiding voor een inwoner van de stad. Dit mede dankzij een succesvolle campagne in het Utrechts Nieuwsblad van toenmalig hoofdredacteur Gerrit Jan van Heuven Goedhart. Wat ons nu nog herinnert aan deze nare episode is een tegeltje op het Domplein als monument voor deze vervolgingen. Het tegeltje draagt de boodschap uit dat homoseksuelen zonder angst voor vervolging moeten kunnen leven. Een waardige boodschap lijkt mij zo, waor?


Stuur dit bericht door!


© 2007-2012 AllesoverUtrecht